Czytania Liturgiczne na 13 czerwca (31 maja) 2025 roku

14Gdy bowiem poganie, którzy nie mają Prawa, wypełniają Prawo zgodnie z naturą, Prawa nie mając, sami dla siebie są Prawem.

14Бра́тїе, є҆гда̀ ꙗ҆зы́цы не и҆мꙋ́ще зако́на, є҆стество́мъ закѡ́ннаѧ творѧ́тъ: сі́и зако́на не и҆мꙋ́ще, са́ми себѣ̀ сꙋ́ть зако́нъ:

15Oni to ukazują, że treść Prawa napisana jest w ich sercach, o czym współświadczy ich sumienie i myśli nawzajem się oskarżające albo broniące

15и҆̀же ꙗ҆влѧ́ютъ дѣ́ло зако́нное напи́сано въ сердца́хъ свои́хъ, спослꙋ́шествꙋющей и҆̀мъ со́вѣсти, и҆ междꙋ̀ собо́ю помыслѡ́мъ ѡ҆сꙋжда́ющымъ и҆лѝ ѿвѣща́ющымъ,

16w Dniu, w którym Bóg będzie sądził ukryte sprawy ludzi zgodnie z Ewangelią moją, przez Jezusa Chrystusa.

16въ де́нь, є҆гда̀ сꙋ́дитъ бг҃ъ та̑йнаѧ человѣ́кѡмъ, по бл҃говѣ́стїю моемꙋ̀, і҆и҃сомъ хрⷭ҇то́мъ.

17A jeśli ty mienisz się Żydem i polegasz na Prawie, i chlubisz się Bogiem,

17Сѐ, ты̀ і҆ꙋде́й и҆менꙋ́ешисѧ, и҆ почива́еши на зако́нѣ, и҆ хва́лишисѧ ѡ҆ бз҃ѣ,

18i znasz Wolę, i rozeznajesz to, co lepsze, pouczany przez Prawo,

18и҆ разꙋмѣ́еши во́лю, и҆ разсꙋжда́еши лꙋ̑чшаѧ, наꙋча́емь ѿ зако́на,

19masz pewność, że to ty jesteś przewodnikiem ślepych, światłością dla tych w ciemności,

19ᲂу҆пова́ѧ же себѐ вожда̀ бы́ти слѣпы̑мъ, свѣ́та сꙋ́щымъ во тьмѣ̀,

20karcicielem nierozumnych, nauczycielem małych dzieci, który posiadł całość poznania i prawdy [zawartych] w Prawie.

20наказа́телѧ безꙋ̑мнымъ, ᲂу҆чи́телѧ младе́нцємъ, и҆мꙋ́ща ѡ҆́бразъ ра́зꙋма и҆ и҆́стины въ зако́нѣ:

21Czemu więc ucząc drugiego, siebie samego nie uczysz? Głosząc, by nie kraść, kradniesz?

21наꙋча́ѧ ᲂу҆̀бо и҆на́го, себе́ ли не ᲂу҆чи́ши,

22Mówiąc „nie cudzołóż”, cudzołożysz? Gardząc bożkami, sam dopuszczasz się świętokradztwa?

22проповѣ́даѧ не кра́сти, кра́деши: глаго́лѧй не прелюбы̀ твори́ти, прелюбы̀ твори́ши: гнꙋша́ѧсѧ і҆́дѡлъ, ст҃а̑ѧ кра́деши:

23Ty, który chlubisz się Prawem, przez naruszenie Prawa Boga bezcześcisz.

23и҆́же въ зако́нѣ хва́лишисѧ, престꙋпле́нїемъ зако́на бг҃а безче́ствꙋеши.

24Albowiem jak jest napisane, ze względu na was imię Boże jest bezczeszczone pośród pogan.

24И҆́мѧ бо бж҃їе ва́ми хꙋ́литсѧ во ꙗ҆зы́цѣхъ, ꙗ҆́коже є҆́сть пи́сано.

25Obrzezanie bowiem też przynosi pożytek, jeśli przestrzegasz Prawa; jeślibyś zaś Prawo naruszał, to obrzezanie twoje stanie się nieobrzezaniem.

25Ѡ҆брѣ́занїе бо по́льзꙋетъ, а҆́ще зако́нъ твори́ши: а҆́ще же зако́на престꙋ́пникъ є҆сѝ, ѡ҆брѣ́занїе твоѐ неѡбрѣ́занїе бы́сть.

26A jeśliby nieobrzezany przestrzegał przykazań Prawa, to czy jego nieobrzezanie nie zostanie policzone jako obrzezanie?

26А҆́ще ᲂу҆̀бо неѡбрѣ́занїе ѡ҆правда́нїе зако́на сохрани́тъ, не неѡбрѣ́занїе ли є҆гѡ̀ во ѡ҆брѣ́занїе вмѣни́тсѧ,

27I sądzić będzie fizycznie nieobrzezany wypełniający Prawo ciebie, który mimo litery i obrzezania naruszasz Prawo.

27и҆ ѡ҆сꙋ́дитъ є҆́же ѿ є҆стества̀ неѡбрѣ́занїе, зако́нъ соверша́ющее, тебѐ, и҆́же писа́нїемъ и҆ ѡ҆брѣ́занїемъ є҆сѝ престꙋ́пникъ зако́на.

28Albowiem nie jest się Żydem przez to, co zewnętrzne, ani obrzezanie nie jest tym, co widoczne na ciele.

28Не бо̀ и҆́же ꙗ҆́вѣ, і҆ꙋде́й є҆́сть, ни є҆́же ꙗ҆́вѣ во пло́ти, ѡ҆брѣ́занїе:

29Ale przez to, co wewnętrzne, jest się Żydem i obrzezanie jest obrzezaniem serca w duchu, nie w literze; a jego pochwała nie od ludzi, lecz od Boga.

29но и҆́же въ та́йнѣ і҆ꙋде́й, и҆ ѡ҆брѣ́занїе се́рдца дꙋ́хомъ, (а҆) не писа́нїемъ: є҆мꙋ́же похвала̀ не ѿ человѣ̑къ, но ѿ бг҃а.

33Rzecze Pan: Słyszeliście, że powiedziano przodkom: – Nie będziesz przysięgał fałszywie, lecz dotrzymasz Panu przysięgi twoje.

33Речѐ гдⷭ҇ь: слы́шасте, ꙗ҆́кѡ рече́но бы́сть дрє́внимъ: не во лжꙋ̀ клене́шисѧ, возда́си же гдⷭ҇ви клѧ́твы твоѧ̀.

34Ja zaś mówię wam, abyście w ogóle nie przysięgali: ani na niebo, albowiem jest tronem Boga,

34А҆́зъ же гл҃ю ва́мъ не клѧ́тисѧ всѧ́кѡ: ни нб҃омъ, ꙗ҆́кѡ прⷭ҇то́лъ є҆́сть бж҃їй:

35ani na ziemię, albowiem jest podnóżkiem stóp Jego, ani na Jerozolimę, albowiem jest miastem wielkiego Króla;

35ни земле́ю, ꙗ҆́кѡ подно́жїе є҆́сть нога́ма є҆гѡ̀: ни і҆ерⷭ҇ли́момъ, ꙗ҆́кѡ гра́дъ є҆́сть вели́кагѡ цр҃ѧ̀:

36ani na głowę twoją nie przysięgaj, albowiem jednego włosa białym lub czarnym uczynić nie możesz.

36нижѐ главо́ю твое́ю клени́сѧ, ꙗ҆́кѡ не мо́жеши вла́са є҆ди́нагѡ бѣ́ла и҆лѝ че́рна сотвори́ти:

37Słowo wasze niech będzie: tak – tak, nie – nie. Co zaś ponadto, od złego jest.

37бꙋ́ди же сло́во ва́ше: є҆́й, є҆́й: нѝ, нѝ: ли́шше же сею̀ ѿ непрїѧ́зни є҆́сть.

38Słyszeliście, że powiedziano: – Oko za oko, ząb za ząb.

38Слы́шасте, ꙗ҆́кѡ рече́но бы́сть: ѻ҆́ко за ѻ҆́ко, и҆ зꙋ́бъ за зꙋ́бъ.

39Ja zaś mówię wam, abyście nie przeciwstawiali się złu. Lecz ku temu, kto uderzy cię w prawy policzek, obróć i drugi.

39А҆́зъ же гл҃ю ва́мъ не проти́витисѧ ѕлꙋ̀: но а҆́ще тѧ̀ кто̀ ᲂу҆да́ритъ въ деснꙋ́ю твою̀ лани́тꙋ, ѡ҆братѝ є҆мꙋ̀ и҆ дрꙋгꙋ́ю:

40A temu, kto chce się z tobą sądzić i zabrać płaszcz, zostaw i tunikę.

40и҆ хотѧ́щемꙋ сꙋди́тисѧ съ тобо́ю и҆ ри́зꙋ твою̀ взѧ́ти, ѿпꙋстѝ є҆мꙋ̀ и҆ срачи́цꙋ:

41I z tym, kto cię przymusza, byś szedł z nim milę, idź z nim dwie.

41и҆ а҆́ще кто̀ тѧ̀ по́йметъ по си́лѣ по́прище є҆ди́но, и҆дѝ съ ни́мъ два̀.