Czytania Liturgiczne na 7 października (24 września) 2025 roku

20dziękując zawsze za wszystko w imieniu Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Bogu i Ojcu.

20Бра́тїе, бл҃годарѧ́ще всегда̀ ѡ҆ всѣ́хъ, ѡ҆ и҆́мени гдⷭ҇а на́шегѡ і҆и҃са хрⷭ҇та̀, бг҃ꙋ и҆ ѻ҆ц҃ꙋ̀:

21Bądźcie posłuszni jedni drugim w bojaźni Bożej:

21повинꙋ́ющесѧ дрꙋ́гъ дрꙋ́гꙋ въ стра́сѣ бж҃їи.

22żony – podporządkowujcie się swoim mężom jak Panu,

22Жєны̀, свои̑мъ мꙋжє́мъ повинꙋ́йтесѧ, ꙗ҆́коже гдⷭ҇ꙋ,

23bo mąż jest głową żony, jako i Chrystus Głową Cerkwi, i On jest Zbawicielem Ciała.

23занѐ мꙋ́жъ глава̀ є҆́сть жены̀, ꙗ҆́коже и҆ хрⷭ҇то́съ глава̀ цр҃кве, и҆ то́й є҆́сть сп҃си́тель тѣ́ла:

24Ale tak jak Cerkiew posłuszna jest Chrystusowi, tak i żony swoim mężom we wszystkim.

24но ꙗ҆́коже цр҃ковь повинꙋ́етсѧ хрⷭ҇тꙋ̀, та́кожде и҆ жєны̀ свои̑мъ мꙋжє́мъ во все́мъ.

25Mężowie, miłujcie swoje żony, jako i Chrystus umiłował Cerkiew i siebie samego wydał za nią,

25Мꙋ́жїе, люби́те своѧ̑ жєны̀, ꙗ҆́коже и҆ хрⷭ҇то́съ возлюбѝ цр҃ковь, и҆ себѐ предадѐ за ню̀,

26aby ją uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą przez słowo,

26да ѡ҆ст҃и́тъ ю҆̀, ѡ҆чⷭ҇тивъ ба́нею водно́ю въ гл҃го́лѣ:

12W owym czasie, był Jezus w jednym z miast. I oto mężczyzna cały trędowaty, widząc Jezusa, upadłszy na twarz, błagał Go, mówiąc: – Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić.

12Во вре́мѧ ѻ҆́но, бѣ̀ і҆и҃съ во є҆ди́номъ ѿ градѡ́въ, и҆ сѐ мꙋ́жъ и҆спо́лнь прокаже́нїѧ: и҆ ви́дѣвъ і҆и҃са, па́дъ ни́цъ молѧ́сѧ є҆мꙋ̀, глаго́лѧ: гдⷭ҇и, а҆́ще хо́щеши, мо́жеши мѧ̀ ѡ҆чи́стити.

13I wyciągnąwszy rękę, dotknął go, mówiąc: – Chcę, bądź oczyszczony. I natychmiast trąd zszedł z niego.

13И҆ просте́ръ рꙋ́кꙋ, коснꙋ́сѧ є҆гѡ̀, ре́къ: хощꙋ̀, ѡ҆чи́стисѧ. И҆ а҆́бїе прока́за ѿи́де ѿ негѡ̀.

14A On zakazał mu komukolwiek o tym mówić, lecz [powiedział]: Pójdź, pokaż się kapłanowi i złóż ofiarę za swoje oczyszczenie, jak przykazał Mojżesz, na świadectwo dla nich.

14И҆ то́й заповѣ́да є҆мꙋ̀ никомꙋ́же повѣ́дати: но ше́дъ покажи́сѧ і҆ере́ови, и҆ принесѝ ѡ҆ ѡ҆чище́нїи твое́мъ, ꙗ҆́коже повелѣ̀ мѡѷсе́й, во свидѣ́тельство и҆̀мъ.

15Tym bardziej jednak rozchodziło się słowo o Nim i zbiegały się tłumy wielkie, aby słuchać [Go] i doznawać uzdrowienia ze swoich słabości.

15Прохожда́ше же па́че сло́во ѡ҆ не́мъ: и҆ схожда́хꙋсѧ наро́ди мно́зи слы́шати и҆ цѣли́тисѧ ѿ негѡ̀ ѿ недꙋ̑гъ свои́хъ.

16On zaś oddalał się na pustkowia i modlił się.

16То́й же бѣ̀ ѿходѧ̀ въ пꙋсты́ню и҆ молѧ́сѧ.