Czytania Liturgiczne na 3 listopada (21 października) 2025 roku

13I was, którzyście byli martwi przez przewinienia i nieobrzezanie grzesznego ciała waszego, współożywił z Nim, wybaczywszy nam wszystkie przewinienia,

13Бра́тїе, бг҃ъ вы̀ мє́ртвы сꙋ́щѧ въ прегрѣше́нїихъ, и҆ въ неѡбрѣ́занїи пло́ти ва́шеѧ, соѡживи́лъ є҆́сть со хрⷭ҇то́мъ, дарова́въ на́мъ всѧ̀ прегрѣшє́нїѧ:

14wymazawszy wypełniony przepisami list dłużny, który był przeciwko nam; wziął go od nas, przybiwszy go do krzyża.

14и҆стреби́въ є҆́же на на́съ рꙋкописа́нїе ᲂу҆че́ньми, є҆́же бѣ̀ сопроти́вно на́мъ, и҆ то̀ взѧ́тъ ѿ среды̀, пригвозди́въ є҆̀ на крⷭ҇тѣ̀:

15Obnażywszy zwierzchności i władze, wystawił je śmiało na pokaz, odnosząc w Nim triumf nad nimi.

15совле́къ нача́ла и҆ вла̑сти, и҆зведѐ въ позо́ръ дерзнове́нїемъ, и҆з̾ѡбличи́въ и҆́хъ въ себѣ̀ {побѣди́въ и҆̀хъ на не́мъ}.

16Niech nikt więc was nie osądza za jedzenie lub picie ani z powodu święta czy też nowiu, czy szabatów,

16Да никто́же ᲂу҆̀бо ва́съ ѡ҆сꙋжда́етъ ѡ҆ ꙗ҆де́нїи, и҆лѝ ѡ҆ питїѝ, и҆лѝ ѡ҆ ча́сти пра́здника, и҆лѝ ѡ҆ новомⷭ҇чїихъ, и҆лѝ ѡ҆ сꙋббѡ́тахъ:

17które są tylko cieniem rzeczy przyszłych, Ciało zaś Chrystusa.

17ꙗ҆̀же сꙋ́ть стѣ́нь грѧдꙋ́щихъ, тѣ́ло же хрⷭ҇то́во.

18Niech nikt was nie pozbawia nagrody, ucząc pokory i służenia aniołom – czego nie widział, a naucza – wynosząc się bez umysłu umysłem swego ciała,

18Никто́же ва́съ да прельща́етъ и҆зволе́ннымъ є҆мꙋ̀ смиреномꙋ́дрїемъ и҆ слꙋ́жбою а҆́гг҃лѡвъ, ꙗ҆́же не ᲂу҆вѣ́дѣ ᲂу҆чѧ̀ {(въ тѣ́хъ) ходѧ̀}, без̾ ᲂу҆ма̀ {всꙋ́е} дмѧ́сѧ ѿ ᲂу҆ма̀ пло́ти своеѧ̀,

19i nie trzymając się Głowy, z której całe Ciało, przez stawy i ścięgna wspomagane i powiązane, rośnie wzrostem, który daje Bóg.

19а҆ не держѧ̀ главы̀, и҆з̾ неѧ́же всѐ тѣ́ло, соста̑вы и҆ соꙋ̑зы пода́емо и҆ сне́млемо, расти́тъ возраще́нїе бж҃їе.

20Jeśli bowiem umarliście z Chrystusem dla żywiołów świata, to dlaczego obciążacie się zakazami, jak byście żyli w świecie?

20А҆́ще ᲂу҆̀бо ᲂу҆мро́сте со хрⷭ҇то́мъ ѿ стїхі́й мі́ра, почто̀ а҆́ки живꙋ́ще въ мі́рѣ стѧза́етесѧ;

22Rzecze Pan swoim uczniom: Wszystko zostało mi przekazane przez Ojca Mego i nikt nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec, i kim jest Ojciec, tylko Syn, i ten, któremu Syn chciałby objawić.

22И҆ ѡ҆бра́щьсѧ ко ᲂу҆чн҃кѡ́мъ, речѐ: всѧ̑ мнѣ̀ прє́дана бы́ша ѿ ѻ҆ц҃а̀ моегѡ̀: и҆ никто́же вѣ́сть, кто̀ є҆́сть сн҃ъ, то́кмѡ ѻ҆ц҃ъ: и҆ кто̀ є҆́сть ѻ҆ц҃ъ, то́кмѡ сн҃ъ, и҆ є҆мꙋ́же а҆́ще хо́щетъ сн҃ъ ѿкры́ти.

23Potem zwracając się osobno do uczniów, powiedział: – Błogosławione oczy, które widzą, co widzicie.

23И҆ ѡ҆бра́щьсѧ ко ᲂу҆чн҃кѡ́мъ, є҆ди́нъ {ѡ҆со́бь} речѐ: бл҃же́ни ѻ҆́чи ви́дѧщїи, ꙗ҆̀же ви́дите:

24Mówię wam bowiem:–Wielu proroków i królów chciało widzieć, co wy widzicie, a nie widzieli, i słyszeć, co wy słyszycie, a nie słyszeli.

24гл҃ю бо ва́мъ, ꙗ҆́кѡ мно́зи прⷪ҇ро́цы и҆ ца́рїе восхотѣ́ша ви́дѣти, ꙗ҆̀же вы̀ ви́дите, и҆ не ви́дѣша: и҆ слы́шати, ꙗ҆̀же слы́шите, и҆ не слы́шаша.