na podstawie kalendarza juliańskiego, według starego stylu
10Pozdrawia was Arystarch, mój współwięzień, i Marek, kuzyn Barnaby, co do którego otrzymaliście polecenie, żebyście go przyjęli, gdyby do was przybył,
10Бра́тїе, цѣлꙋ́етъ вы̀ а҆рїста́рхъ сплѣ́нникъ мо́й, и҆ ма́рко а҆неѱе́й варна́винъ, ѡ҆ не́мже прїѧ́сте за́пѡвѣди: а҆́ще же прїи́детъ къ ва́мъ, прїими́те є҆го̀:
11i Jezus nazywany Justusem, obaj z obrzezania. Oni to, jako jedyni współpracownicy dla Królestwa Bożego, stali się moją pociechą.
11и҆ і҆исꙋ́съ нарече́нный і҆ꙋ́стъ, сꙋ́щїй ѿ ѡ҆брѣ́занїѧ: сі́и є҆ди́ни споспѣ̑шницы во црⷭ҇тво бж҃їе, и҆̀же бы́ша мѝ ᲂу҆тѣше́нїе.
12Pozdrawia was Epafras, jeden spośród was, sługa Jezusa Chrystusa, stale zmagający się o was w modlitwach, abyście byli doskonali i przepełnieni wszelką wolą Bożą.
12Цѣлꙋ́етъ вы̀ є҆пафра́съ, и҆́же ѿ ва́съ, ра́бъ і҆и҃са хрⷭ҇та̀, всегда̀ подвиза́ѧйсѧ ѡ҆ ва́съ въ моли́твахъ, да бꙋ́дете соверше́ни и҆ и҆спо́лнени во всѧ́цѣй во́ли бж҃їей.
13Świadczę bowiem o nim, że wielce trudzi się i boleje dla was i dla tych w Laodycei, i tych w Hierapolis.
13Свидѣ́тельствꙋю бо ѡ҆ не́мъ, ꙗ҆́кѡ и҆́мать ре́вность мно́гꙋ (и҆ болѣ́знь) ѡ҆ ва́съ и҆ ѡ҆ сꙋ́щихъ въ лаодїкі́и и҆ во і҆ерапо́ли.
14Pozdrawia was Łukasz, lekarz umiłowany, i Demas.
14Цѣлꙋ́етъ вы̀ лꙋ́ка вра́чь возлю́бленный, и҆ дима́съ.
15Pozdrówcie braci w Laodycei i Nimfę, i jej domową Cerkiew.
15Цѣлꙋ́йте бра́тїю сꙋ́щꙋю въ лаодїкі́и, и҆ нѷмфа́на, и҆ дома́шнюю є҆гѡ̀ цр҃ковь.
16A kiedy List ten zostanie u was odczytany, sprawcie, żeby został odczytany też w Cerkwi laodycejczyków, a ten z Laodycei także i wy przeczytajcie.
16И҆ є҆гда̀ прочте́тсѧ посла́нїе сїѐ ᲂу҆ ва́съ, сотвори́те, да и҆ въ лаодїкі́йстѣй цр҃кви прочте́но бꙋ́детъ, и҆ напи́саное ѿ лаодїкі́и да и҆ вы̀ прочте́те.
17I powiedzcie Archipowi: bacz na służbę, którą przyjąłeś w Panu, aby ją wypełnić.
17И҆ рцы́те а҆рхі́ппꙋ: блюдѝ слꙋже́нїе, є҆́же прїѧ́лъ є҆сѝ ѡ҆ гдⷭ҇ѣ, да доверши́ши є҆̀.
18Pozdrowienie ręką moją – Pawła. Pamiętajcie o więzach moich. Łaska ze wszystkimi wami. Amen.
18Цѣлова́нїе мое́ю рꙋко́ю па́ѵлею. Помина́йте моѧ̑ ᲂу҆́зы. Блгⷣть со (всѣ́ми) ва́ми. А҆ми́нь.
23Rzecze Pan: Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie, i kto nie gromadzi ze Mną, rozprasza.
23Речѐ гдⷭ҇ь: И҆́же нѣ́сть со мно́ю, на мѧ̀ є҆́сть: и҆ и҆́же не собира́етъ со мно́ю, расточа́етъ.
24A kiedy duch nieczysty wyjdzie z człowieka, błąka się po okolicach bezwodnych, szukając spoczynku. I nie znalazłszy, mówi: – Wrócę do domu mojego, z którego wyszedłem;
24Є҆гда́ (же) нечи́стый дꙋ́хъ и҆зы́детъ ѿ человѣ́ка, прехо́дитъ сквозѣ̀ безвѡ́днаѧ мѣ̑ста, и҆щѧ̀ поко́ѧ: и҆ не ѡ҆брѣта́ѧ, глаго́летъ: возвращꙋ́сѧ въ до́мъ мо́й, ѿню́дꙋже и҆зыдо́хъ.
25a przyszedłszy, zastaje go zamiecionym i upiększonym.
25И҆ прише́дъ ѡ҆брѧ́щетъ и҆̀ помете́нъ и҆ ᲂу҆кра́шенъ:
26Wówczas odchodzi i bierze innych siedem duchów gorszych od siebie i wszedłszy, mieszka tam. I to, co w końcu staje się z owym człowiekiem, jest gorsze niż to, co na początku.
26тогда̀ и҆́детъ и҆ по́йметъ се́дмь дрꙋги́хъ дꙋхѡ́въ го́ршихъ себє̀, и҆ вше́дше живꙋ́тъ тꙋ̀: и҆ быва́ютъ послѣ̑днѧѧ человѣ́кꙋ томꙋ̀ гѡ́рша пе́рвыхъ.
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
