Czytania Liturgiczne na 13 listopada (31 października) 2025 roku

9Przypomnijcie więc sobie, bracia, trud nasz i wysiłek. Nocą i dniem pracując, by nie obciążać nikogo z was, głosiliśmy wam Ewangelię Bożą.

9Бра́тїе, по́мните трꙋ́дъ на́шъ, и҆ по́двигъ: но́щь бо и҆ де́нь дѣ́лающе, ꙗ҆́кѡ не ѡ҆тѧготи́ти ни є҆ди́нагѡ ѿ ва́съ, проповѣ́дахомъ ва́мъ бл҃говѣствова́нїе бж҃їе.

10Wy jesteście świadkami i Bóg, jak święcie, sprawiedliwie i nienagannie postępowaliśmy wobec was, wierzących.

10Вы̀ свидѣ́телє и҆ бг҃ъ, ꙗ҆́кѡ прпⷣбнѡ и҆ првⷣнѡ и҆ непоро́чнѡ ва́мъ вѣ́рꙋющымъ бы́хомъ,

11Wiecie bowiem, że każdego z was, jak ojciec swoje dzieci,

11ꙗ҆́коже вѣ́сте, занѐ є҆ди́наго кого́ждо ва́съ, ꙗ҆́коже ѻ҆те́цъ ча̑да своѧ̑,

12pocieszaliśmy i dodawaliśmy wam otuchy, i świadczyliśmy wam, byście postępowali godnie przed Bogiem, powołującym was do swojego Królestwa i chwały.

12молѧ́ще и҆ ᲂу҆тѣша́юще ва́съ, и҆ свидѣ́тельствꙋюще ва́мъ ходи́ти досто́йнѡ бг҃ꙋ, призва́вшемꙋ вы̀ во своѐ црⷭ҇тво и҆ сла́вꙋ.

13I dlatego i my dziękujemy Bogu nieustannie, że przyjmując Słowo usłyszane od nas o Bogu, przyjęliście je nie jako słowo ludzkie, ale takim, jakim jest prawdziwie Słowo Boże, które i działa w was, wierzących.

13Сегѡ̀ ра́ди и҆ мы̀ благодари́мъ бг҃а непреста́ннѡ, ꙗ҆́кѡ прїе́мше сло́во слы́шанїѧ бж҃їѧ ѿ на́съ, прїѧ́сте не а҆́ки сло́во человѣ́ческо, но, ꙗ҆́коже є҆́сть вои́стиннꙋ, сло́во бж҃їе, є҆́же и҆ дѣ́йствꙋетсѧ въ ва́съ вѣ́рꙋющихъ.

14Albowiem wy, bracia, staliście się naśladowcami Cerkwi Bożych, które są w Judei, w Chrystusie Jezusie, bo wycierpieliście to samo i wy od własnych współplemieńców, jak i oni od Żydów.

14Вы́ бо подѡ́бницы бы́сте, бра́тїе, цр҃квамъ бж҃їимъ сꙋ́щымъ во і҆ꙋде́и ѡ҆ хрⷭ҇тѣ̀ і҆и҃сѣ, занѐ та̑ѧжде и҆ вы̀ пострада́сте ѿ свои́хъ сплемє́нникъ, ꙗ҆́коже и҆ ті́и ѿ і҆ꙋдє́й,

47Rzecze Pan do Żydów, którzy przyszli do Niego: Biada wam, znawcy Pisma i faryzeusze, albowiem budujecie pomniki prorokom, których ojcowie wasi zabili.

47Речѐ гдⷭ҇ь ко прише́дшымъ къ немꙋ̀ і҆ꙋде́ѡмъ: го́ре ва́мъ кни́жницы и҆ фарїсе́є, ꙗ҆́кѡ зи́ждете гро́бы прорѡ́къ, ѻ҆тцы́ же ва́ши и҆зби́ша и҆̀хъ:

48Zatem, świadkami jesteście i pochwalacie czyny ojców waszych. Oni bowiem zabili ich, wy zaś budujecie im pomniki.

48ᲂу҆̀бо свидѣ́тельствꙋете и҆ соблаговолитѐ дѣлѡ́мъ ѻ҆тє́цъ ва́шихъ: ꙗ҆́кѡ ті́и ᲂу҆́бѡ и҆зби́ша и҆̀хъ, вы́ же зи́ждете и҆́хъ гро́бы.

49Dlatego Mądrość Boża powiedziała: – Poślę do nich proroków i apostołów, a niektórych z nich będą zabijać i prześladować,

49Сегѡ̀ ра́ди и҆ премⷣрость бж҃їѧ речѐ: послю̀ въ ни́хъ {къ ни̑мъ} прⷪ҇ро́ки и҆ а҆пⷭ҇лы, и҆ ѿ ни́хъ ᲂу҆бїю́тъ и҆ и҆зженꙋ́тъ:

50aby zażądać od pokolenia tego rachunku za krew wszystkich proroków przelaną od stworzenia świata,

50да взы́щетсѧ кро́вь всѣ́хъ прⷪ҇рѡ́къ, пролива́емаѧ ѿ сложе́нїѧ мі́ра, ѿ ро́да сегѡ̀,

51od krwi Abla do krwi Zachariasza, zabitego między ołtarzem a Domem [Bożym]. Tak, powiadam wam, zażąda się od pokolenia tego.

51ѿ кро́ве а҆́велѧ да́же до кро́ве заха́рїи, поги́бшагѡ междꙋ̀ ѻ҆лтаре́мъ и҆ хра́момъ: є҆́й, гл҃ю ва́мъ, взы́щетсѧ ѿ ро́да сегѡ̀.

52Biada wam, znawcy Prawa, albowiem wzięliście klucz poznania, sami nie weszliście i wchodzącym zabraniacie.

52Го́ре ва́мъ зако́нникѡмъ, ꙗ҆́кѡ взѧ́сте клю́чь разꙋмѣ́нїѧ: са́ми не внидо́сте, и҆ входѧ́щымъ возбрани́сте.

53A gdy to mówił do nich, zaczęli znawcy Ksiąg i faryzeusze strasznie złościć się i wypytywać Go o wiele rzeczy,

53Гл҃ющꙋ же є҆мꙋ̀ сїѧ̑ къ ни̑мъ, нача́ша кни́жницы и҆ фарїсе́є бѣ́днѣ {ѕѣлѡ̀} гнѣ́ватисѧ на́нь и҆ преста́ти {вопроша́ти} є҆го̀ ѡ҆ мно́зѣ,

54czyhając, aby przyłapać Go na czymś z Jego ust, aby Go oskarżyć.

54ла́юще є҆го̀ {навѣ́тꙋюще на́нь}, и҆́щꙋще ᲂу҆лови́ти нѣ́что ѿ ᲂу҆́стъ є҆гѡ̀, да на́нь возглаго́лютъ.

1A kiedy zebrały się ogromne tłumy, tak że [ludzie] deptali się nawzajem, począł mówić najpierw do swych uczniów: – Strzeżcie się zaczynu faryzeuszy, którym jest obłuda.

1Ѡ҆ ни́хже {междꙋ̀ тѣ́мъ} собра́вшымсѧ тьма́мъ наро́да, ꙗ҆́кѡ попира́ти дрꙋ́гъ дрꙋ́га, нача́тъ гл҃ати ᲂу҆чн҃кѡ́мъ свои̑мъ пе́рвѣе: внемли́те себѣ̀ ѿ ква́са фарїсе́йска, є҆́же є҆́сть лицемѣ́рїе.