Pielgrzymka służb mundurowych na Ukrainę

W dniach 7-13 października odbyła się pielgrzymka autokarowa służb mundurowych woj. podlaskiego na Ukrainę.

Grupa pielgrzymów funkcjonariuszy straży granicznej, straży pożarnej, policji, Urzędu Celnego oraz pracowników cywilnych tych formacji pod duchowym przewodnictwem kapelanów ordynariatu: ks. ppłk. Igora Siegienia – proboszcza parafii wojskowej w Białymstoku oraz ks. kpr. SG Piotra Nestoruka – kapelana Podlaskiego Oddziału Straży Granicznej, udali się do szczególnie ważnych dla duchowości prawosławnej miejsc – Ławry Kijowsko-Pieczerskiej oraz Poczajowskiej, a także innych monasterów i świątyń, które swoją historią sięgają jeszcze początków chrześcijaństwa na Rusi.

Pielgrzymi z Białegostoku. Po całonocnej podróży przybyli do żeńskiego monasteru pw. Opieki Bpgurodzicy w Kijowie, który przez kolejne 4 dni był ich miejscem zakwaterowania. Klasztor ten (nazywany również pustynią gołosiejewską) został założony w 1631 r. przez św. Piotra Mohiłę. W głównej świątyni, która podobnie jak pozostałe cerkwie i budynki monasteru odbudowane zostały w przeciągu ostatnich kilku lat, znajdują się m.in. relikwie św. Aleksego Gołosiejewskiego, który zginął za wiarę w 1917 r. Pielgrzymi pokłonili się również cudownej Ikonie Matki Bożej Płaczącej, w cudowny sposób odnowionej w tej świątyni w 1999 r.

Wtorek był wyjątkowym dniem dla tych, którzy po raz pierwszy postawili swoje kroki na ziemi kijowskiej. Otóż tego dnia w godzinach porannych pielgrzymi udali się do Ławry Kijowsko-Pieczerskiej, gdzie z okazji święta ap. Jana Teologa uczestniczyli w Świętej Liturgii w cerkwi p.w. Wszystkich Strapionych Radość, której przewodniczył biskup pomocniczy metropolii kijowskiej Pantelejmon, w asyście braci ławry oraz ojców Igora i Piotra. Następnie w tzw. Pieczarach Dalekich, w których znajduje się 49 relikwii świętych oraz cela św. Teodozjusza, miejscowy ihumen - Agaton odsłużył nabożeństwo dziękczynne, modląc się za naród i zwierzchników Kościołów prawosławnych Ukrainy i Polski, namaszczając wszystkich pielgrzymów mirrem, które pojawia się na czaszkach nieznanych z imienia świętych, znajdujących się w tych pieczarach. Pieczary Bliskie, w których znajduje się cela św. Antoniego, który wraz ze św. Teodozjuszem jest założycielem istniejącej od X w. Ławry, przyniosły dodatkowych duchowych emocji i sił, gdyż tu pielgrzymi pokłonili się kolejnym świętym. Tego dnia pielgrzymi udali się do pobliskiego Parku Chwały. Znajduje się tu muzeum upamiętniające ofiary Wielkiego Głodu na Ukrainie, który miał miejsce w latach 1921-1947 i spowodował śmierć co najmniej 6-7 milionów niewinnych ludzi.

W kolejnym dniu pielgrzymki grupa wyruszyła do centrum Kijowa, gdzie odwiedzając X-wieczne pomniki sakralne, zapoznała się z historią chrześcijaństwa na Rusi. W tym dniu nie zabrakło miejsca dla modlitwy w monasterach żeńskich: pw. Opieki Bogurodzicy (największym wśród żeńskich) oraz pw. św. Floriana (na Podolu), który jak podają kroniki istniał już w 1566 r. Pielgrzymi udali się do jedynej cerkwi wybudowanej na kijowskiej rzece Dniepr oraz pierwszej świątyni parafialnej Kijowa pw. św. proroka Eliasza, założonej, jak podaje św. Nestor Kronikarz w „Powieści Minonych Lat”, jeszcze przed 988 r. (Chrztem Rusi) przez książąt kijowskich Askolda i Dira.

Czwarty dzień pielgrzymki poświęcony był na odwiedzanie pozostałych monasterów i pustelni kijowskich, które swoją historią, duchowością i przykładami niezliczonych cudów każdego dnia krzepią wiarę tych, którzy odwiedzają te miejsca. Piątek był ostatnim dniem pobytu w Kijowie. Na zaproszenie zaprzyjaźnionych księży grupa pielgrzymów odwiedziła jeszcze dwie naddnieprzańskie świątynie parafialne, w których miało miejsce nabożeństwo dziękczynne oraz wspólna agapa. W drodze do Poczajowa uczestnicy pielgrzymki pokłonili się cudownej ikonie Bogurodzicy w żeńskim monasterze na Polesiu.

Ostatniego dnia, po noclegu w Ławrze Poczajowskiej, od wczesnych godzin porannych pielgrzymi uczestniczyli w nabożeństwach, kłaniając się relikwiom świętych Hioba i Amfilochiusza, a także cudotwórczej Poczajowskiej Ikonie Matki Bożej oraz jej stopie odbitej na kamieniu.

W drodze powrotnej do Polski, grupa odwiedziła również skit pw. Świętego Ducha, gdzie znajduje się m.in. XI-wieczny metalowy krzyż św. Nikity Słupnika, który oddając się modlitwie, większość swojego życia spędził na słupie. Na pobliskim monasterskim cmentarzu, gdzie pochowany był św. Amfilochiusz, pielgrzymi z zainteresowaniem wysłuchali żywotu świętego z ust człowieka, który znał go osobiście. Ostatnim miejscem, odwiedzonym na ukraińskim Wołyniu był monaster w Onyszkowcach, w którym znajduje się posiadające uzdrawiającą moc źródło św. Anny, gdzie kilku pielgrzymów, nie zważając na deszczową aurę, pogrążyło się w cudownej wodzie.

Szczęśliwie powracając do Białegostoku, pomimo zmęczenia fizycznego, każdy uczestnik wyraził wewnętrzną radość, duchową odnowę oraz chęć organizacji kolejnych pielgrzymek. Księża Igor i Piotr dziękują wszystkim uczestnikom za duchowe zaangażowanie, jakie towarzyszyło grupie podczas tego wyjazdu.

http://www.prawoslawnyordynariat.wp.mil.pl

— ks. Piotr Nestoruk