Kodeks Karny Królestwa Polskiego

Rosyjski kodeks karny (kodeks Tagancewa) z 1903 r.

(...)

Część II. O pogwałceniu przepisów, ochraniających religię

Art. 73. Winny: bluźnierstwu przeciwko Bogu, w Trójcy Świętej Jedynemu, przeciw Niepokalanej Bogu Rodzicy, Najświętszej Marii Panny, przeciw Zastępom Niebieskim i Świętym Pańskim; znieważenia czynnego lub zelżenia Sakramentów Świętych, Krzyża Świętego, Relikwii Świętych, Obrazów Świętych lub innych przedmiotów, czczonych przez prawosławnych lub inny kościół chrześcijański (Dodatek I), znieważenie Pisma Świętego, lub kościoła prawosławnego i jego dogmatów, lub w ogóle religii chrześcijańskiej - za bluźnierstwo takie lub obrazę świętości ulegnie:

Jeśli te popełnione zostały:

1. podczas nabożeństwa powszechnego lub w kościele: karze ciężkich robót lub zesłania na osiedlenie,

2. w kaplicy lub chrześcijańskim domu modlitwy, bądź publicznie, bądź też w rozpowszechnianym lub wystawianym na widok publiczny utworze drukowanym, piśmie, wizerunku: zesłanie na osiedlenie,

3. w celu sprawienia zgorszenia wśród obecnych: zamknięcie w domu poprawy na czas do lat trzech lub zamknięcie w twierdzy do lat trzech.

Jeżeli zaś bluźnierstwo lub obraza świętości popełnione zostały nawet w warunkach, w niniejszym artykule przewidzianych, jednakże wskutek niedostateczności rozwoju umysłowego, ciemnoty lub w stanie nietrzeźwym - winny ulegnie: osadzeniu w areszcie. (...)

Powyższy kodeks karny obowiązywał na terenie Polski od 1903 do 1932 r.Początkowo w Królestwie Polskim, następnie po odrodzeniu niepodległej II RP, przez większą część jej dziejów (tylko na terenie dawnego Królestwa Polskiego, czyli w części dawnego zaboru rosyjskiego). Kodeks nigdy nie został w całości wprowadzony w życie w Rosji. Zaś na ziemiach polskich obowiązywał w całości.

Historia państwa i prawa Polski - źródła - wyb. F. Połomski, P. Jurek, Wrocław 1997, s. 301