Ojcze, w jakim stopniu Cerkiew dopuszcza wprowadzanie zmian w liturgii (np. szersze stosowanie języków narodowych itp.) i jakimi kryteriami trzeba się kierować, gdy te zmiany się stosuje? Czy w Cerkwi byłyby możliwe, oczywiście przy zachowaniu wszelkich proporcji w tym porównaniu, tak duże zmiany w liturgii, jak u katolików po II Soborze Watykańskim? Pozdrawiam w Chrystusie Panu.

Zmiany nie mogą dotyczyć istoty liturgii. A poza tym nie ma takiej potrzeby. Liturgia stanowi swoistą całość. Nie ma w niej nic zbędnego i niczego jej nie brakuje. Język nie jest jej istotą, dlatego też, jeżeli wymaga tego sytuacja, można dokonać jego zmiany.

— o. Jerzy Pańkowski