Św. abp Łukasz: Kazanie podczas Wielkiej Wieczerni w Dzień Paschalny

„Chrystus zmartwychwstał, śmiercią śmierć zwyciężył i zmarłym dał życie wieczne” (cs. Christos Wokriesie iz miertwych, smiertiju smiert’ popraw i susczczim wo hrobiech żywot darowaw)

„Cóż to za dziwny troparion największego ze świąt, tak bliski dla nas i jakże niepojęty dla nie - chrześcijan, troparion, który wzbudza ich drwinę? Czy ogień może być ugaszony ogniem? Czy ciemność może być rozświetlona przez ciemność? Czy zło może być zwyciężone złem? Oczywiście, że nie. Przecież tego samego tym samym nie zwalcza się, a zwalcza się przeciwieństwem. Ogień gasi się wodą, noc przeganiana jest światłością, zło zwycięża się dobrem.

I, tym nie mniej, wbrew tej powszechnej regule, Chrystus swoją śmiercią zwyciężył śmierć.

Ale jaką śmierć? Duchową śmierć. Tę śmierć, istotą której jest oddalenie się od Boga, Który jest Miłością, Drogą, Prawdą i Życiem. Śmierć duchowa jest odrzuceniem drogi dobra, miłości i prawdy i postawienie ponad nim innej drogi – drogi zła, nienawiści i kłamstwa. A ta droga pochodzi od diabła – wroga Chrystusa – albowiem diabeł jest ojcem kłamstwa, nienawiści i zła. Dlatego duchowa śmierć pochodzi od diabła. Tę śmierć zwyciężył Chrystus nieśmiertelną i niemożliwą do ogarnięcia rzeką miłości Bożej, wypływającej z Krzyża Golgoty. Nienawiść diabła do rodzaju ludzkiego zwyciężono miłością Bożą do niego.

I tak nie zostało naruszone prawo, według którego coś nie może być zwyciężone sobie podobnym, lecz tylko przeciwnym, i prawdziwą jest wieść, że Chrystus Swą śmiercią zwyciężył śmierć.

Krzyżem Chrystusowym został związany książę, panujący w powietrzu (Ef. 2,2), a kochającym Chrystusa dana została siła do walki z nim i mocarna ochrona przed nim. Nie mniej zadziwiająca jest druga część troparionu: „zmarłym dał życie wieczne”. Nie tylko zadziwiająca, ale i Boskim światłem najcenniejszej nadziei rozjaśniająca nasze serca. Jeśli Chrystus powstał z martwych, będąc pierwszym spośród umarłych, to i my zmartwychwstaniemy w naszych ciałach, dając początek powszechnemu zmartwychwstaniu. „Skoro bowiem przyszła przez człowieka śmierć, przez człowieka przyszło też zmartwychwstanie. Albowiem w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostają ożywieni” (1 Kor. 15, 21 – 22)

Zatem nie tylko duchową, ale i cielesną śmierć zwyciężył Chrystus Swoim krzyżem i zmartwychwstaniem. Ale to już dzieła Wszechmocnego Boga, a my nie mamy potrzeby przyglądać się temu poprzez prawa natury, ponieważ i one, prawa natury, stworzone zostały przez Stwórcę wszystkiego, i On jest w stanie działać nie zgodnie z nimi, lecz zgodnie z niezgłębionymi prawami Jego Boskiego rozumu i woli. Przyjdźmy i pokłońmy się Chrystusowi, który wyzwolił nas od śmierci duchowej i unicestwił śmierć cielesną.

Amiń.

1951 r.

Konsultacja merytoryczna: o. Mariusz Synak

Biografia św. abp Łukasza

Na zdj.: ikona Zmartwychwstania Pańskiego /http://orthphoto.net/

Na podst.: http://orthodox.sf.ukrtel.net/

— Tłum. Stefan Dmitruk