Wizyta patriarchy antiocheńskiego Jana X w USA

W dniach 16-28 lipca patriarchy Antiochii Jan X udał się z wizytą do Stanów Zjednoczonych, gdzie Cerkiew antiocheńska jest jedną z najprężniej działających prawosławnych jurysdykcji – zarówno dzięki imigrantom z Libanu i Syrii, jak i przyjmowanym amerykańskim konwertytom. Antiocheńska archidiecezja w Ameryce Północnej ma status samorządnej, czyli bliskiej autonomii.

Głównymi punktami tej patriarszej podróży było nadanie władyce Janowi tytułu doktora honoris causa w zakresie teologii przez seminarium św. Włodzimierza oraz 52. Konwencja Antiocheńskiej Archidiecezji w Ameryce Północnej, która miała miejsce w Bostonie.

Pierwszym ważnym punktem wizyty patriarchy Jana były sprawowane przez niego nabożeństwa w antiocheńskim soborze św. Jerzego w Worcester, stan Massachusetts, w dniach 18-19 lipca. Tutaj można obejrzeć pełny zapis video wielkiej wieczerni, w tym miejscu Jutrzni, zaś tutaj Boskiej Liturgii. Nabożeństwa były celebrowane w językach angielskim i arabskim. Na pierwszych dwóch śpiewał bizantyjski męski chór, zaś na Liturgii licznie zgromadzonych wiernych w modlitwie dodatkowo prowadził polifoniczny chór mieszany.

Z kolei 20 lipca miała miejsce historyczna wizyta patriarchy antiocheńskiego w znanym greckim seminarium Świętego Krzyża w Brooklinie, stan Massachusetts; przez lata współpracowało ono z jurysdykcją antiocheńską. W seminarium arabskiego arcypasterza przywitał arcybiskup Dymitr – zwierzchnik Greckiej Prawosławnej Archidiecezji w USA (GOARCH). W kaplicy seminaryjnej odsłużono doksologię, na koniec której władyce Janowi podarowano ikonę świętych apostołów Piotra i Pawła, na znak modlitewnej pamięci o jego porwanym przed dwoma laty w Syrii bracie – metropolicie Aleppo Pawle, którego los pozostaje nieznanym.

W następnych dniach, 22-26 lipca, odbyła się antiocheńska konwencja w Bostonie. Uczestniczyli w niej przedstawiciele różnych antiocheńskich parafii, bractw i kleru działających w Ameryce Północnej. Konwencja rozpoczęła się Boską Liturgią; każdego dnia miały miejsce spotkania poszczególnych grup i przedstawicieli z patriarchą Janem, różne konkursy w których rywalizowały między sobą dane bractwa i parafie (np. ze znajomości Biblii, nauczania i życiorysu świętych, recytacji poezji), konferencje dotyczące m. in. działalności Cerkwi wśród młodzieży, roli kapłaństwa, sytuacji na rodzimym terenie Cerkwi antiocheńskiej – na Bliskim Wschodzie, a zwłaszcza w Syrii. Każdego dnia uczestnicy gromadzili się również na nabożeństwie wieczerni.

Patriarcha Jan na otwarciu konwencji wygłosił kolejne mocne w treści przesłanie: (…) Minęło już ponad 60 lat od przyjęcia „deklaracji praw człowieka” po dwóch wojnach, które kosztowały życie milionów ludzi. I po tych wszystkich latach, po tych wszystkich wydanych pieniądzach odkrywamy że to, co napisano na papierze, na papierze pozostało, i niewinna krew oraz prawa człowieka do życia w pokoju są najtańszymi w międzynarodowej rozgrywce.

Dlaczego o tym mówimy? Ponieważ nasze czasy są świadkami zabijania człowieka pod różnymi nazwami-osłonami. (…)

Jesteśmy tu dzisiaj, by powiedzieć światu, że chrześcijanie są spojeni z ziemią Bliskiego Wschodu. Chrześcijanie są częścią serca naszych rodzimych terenów. Jesteśmy świadomi tego, że to zwycięzcy piszą historię, ale wiemy także, że fałszywa historia jest demaskowana przez Jezusa Nazarejczyka, który został ukrzyżowany na krzyżu chwały.

Nie boimy się świadczyć o Jezusie Chrystusie w każdym czasie i w każdym miejscu; jesteśmy jednak przy tym ludźmi pokoju. Mamy porwanych metropolitów i księży od ponad dwóch lat, pośród podejrzanej i zawstydzającej międzynarodowej ciszy. Mamy księży, mnichów, mniszki, wierny lud i męczenników, których jedynym przestępstwem jest zachowanie przynależności do chrześcijaństwa. Mamy braci, którzy są zmuszani do emigracji, zaś inni do płacenia haraczy. Mamy ludzi, którzy starają się zachować życie pośród świstu wybuchających rakiet, które nie oszczędzają ani szkół, ani cywili, ani żołnierzy w Damaszku, i całej Syrii. Mamy Liban – państwo, które jest przytłamszone przez siły zewnętrzne i skonfliktowane wewnętrznie. (…)

Jednakże, mimo tego wszystkiego, mamy przed sobą oblicze Chrystusa jako naszą siłę, w każdych czasach. Mamy wiarę w Niego, która nie może być pogrzebana przez żadną siłę.

Następnie na uroczystym otwarciu konwencji głos zabrał metropolita Józef (Zehlawi) – od grudnia ub. r. głowa Samorządnej Antiocheńskiej Archidiecezji w Ameryce Północnej. Przedstawił on historię i dokonania archidiecezji, plany na przyszłość, oraz poszczególne departamenty (m. in. liturgiki, rytów zachodnich, służby więziennej, działalności charytatywnej, edukacji chrześcijańskiej, kobiet antiocheńskich, muzyki cerkiewnej – razem trzydzieści jeden) i osoby nimi kierujące.

Ośmiominutowy film o sytuacji Cerkwi prawosławnej w Syrii, zaprezentowany na konwencji (język angielski)

Zwieńczeniem konwencji była uroczysta niedzielna Boska Liturgia 26 lipca, którą celebrował patriarcha Jan w asyście piętnastu hierarchów i wielu kapłanów. Śpiewały dwa chóry, modliło się prawie 2000 świeckich wiernych. Liturgię sprawowano w przystosowanym na tę okazję w Hynes Veterans Memorial Convention Center.

Przedostatnim punktem patriarszej wizyty w USA było wspomniane nadanie tytułu doktora honoris causa w seminarium św. Włodzimierza działającym w pobliżu Nowego Jorku. W uroczystości, która odbyła się 27 lipca, wziął udział zwierzchnik Cerkwi amerykańskiej (OCA) – metropolita Tichon, a także hierarchowie antiocheńscy, biskup Jan nadzorujący parafie Patriarchatu Moskiewskiego w USA, biskup diecezji zachodnio-amerykańskiej Maksym w jurysdykcji Patriarchatu Serbskiego, a także przedstawiciele GOARCH.
Patriarcha Jan po wręczeniu nagrody wygłosił wykład o chrześcijanach na Bliskim Wschodzie.

Ostatniego dnia podróży, 28 lipca, w siedzibie Patriarchatu Antiocheńskiego w Englewood odbył się bankiet, w którym uczestniczyli prawosławni biskupi różnych jurysdykcji działających w Stanach Zjednoczonych, hierarchowie innych wyznań oraz dyplomaci.

Na podstawie: antiochian.org oraz antiochpatriarchate.org

— Dominika Kovačević