Aurelia (Chrisa) z Bułgarii (1795)

AURELIA, wielka męczennica (Wielikomuczenica Złata (Chrysa) Meglinskaja), 13/26 października, 18/31 października.

Była córką biednego chłopa ze wsi Złatina Diecezji Meglinskiej w Bułgarii. Już w młodości Bóg obdarzył ją szczególnymi cechami charakteru. Była pokorna i urodziwa oraz miała niezachwianą wiarę.

Pewnego razu Aurelia poszła z rówieśnicami do lasu po drzewo. Tam została napadnięta i uprowadzona przez mieszkającego w okolicy Turka (był to okres okupacji, kiedy Bułgaria znajdowała się pod władzą Turcji). Zafascynowany jej urodą mężczyzna pragnął skłonić Aurelię do przejścia na islam i wyjścia za niego za mąż. Jednak święta nie ulegała żadnym namowom ani obietnicom. Widząc jej twarde postanowienie polecił, by mahometańskie kobiety zajęły się nią i przekonały do rozpoczęcia nowego, lepszego życia. Gdy i to nie pomogło, rozkazał przyprowadzić rodziców Aurelii i jej trzy siostry, by zastraszone torturami wpłynęły na zmianę decyzji. Po głębokiej wewnętrznej walce, święta wybrała miłość do Boga, która okazała się gorętsza od uczucia do swych najbliższych.

Wtedy Turek rozkazał poddać ją okrutnym torturom. Trwały one nieustannie przez trzy miesiące. W końcu okaleczone ciało męczennicy powieszono, a gdy zmarła porąbano je na kawałki. Miało to miejsce 18 października 1795 r.

Męczennica Aurelia zaraz po śmierci została kanonizowana przez Cerkiew Bułgarską. Jej żywot usłyszany z ust naocznego świadka jej życia i śmierci napisał św. Nikodem ze Świętej Góry. Również Serbska Cerkiew Prawosławna oddaje jej cześć jako świętej. Tytułuje się ją również obrończyni stolicy Macedonii - Skopje (w podzięce za jej modlitewne wstawiennictwo za miasto bronione przed Turkami w 1912 r.). Jej kult koncentruje się na Bałkanach.

Na ikonach święta przedstawiana jest zwykle jako młoda kobieta w białej koszuli, ozdobionej ludowymi wzorami oraz sarafanie. Na głowie ma białą chustkę, spod której wyglądają długie, ciemne włosy. W prawej dłoni trzyma krzyż.

Imię Aurelia (Aurela) pochodzi z łaciny i oznacza "złoty, złocisty".

opr. Jarosław Charkiewicz