Zostań przyjacielem cerkiew.pl
BAZYLI NOWY, mnich (Prepodobnyj Wasilij Nowyj), 26 marca/8 kwietnia.
Urodził się około 844 r. Już w młodości wybrał życie mnisze. Udał się w góry i tam mieszkał w samotności i ciszy służąc Bogu. Za rządów cesarza Lwa Mądrego urzędnicy państwowi przypadkowo spotkali go i wzięli za szpiega. W celu wymuszenia jakoby zdobytych przez niego wiadomości, poddano go wielu torturom. Jednak dzięki pomocy Bożej wyszedł z nich nietknięty. Uratował się przed rozszarpaniem przez lwy oraz utonięciem w morskich głębinach. W cudowny sposób przybył do Konstantynopola i został przyjęty przez mieszkańców jako "człowiek święty".
Św. Bazyli posiadał dar proroczy, a siłą swej modlitwy uzdrawiał chorych. Świętością życia zaskarbił sobie szacunek samego cesarza i innych dostojników. Zmarł około 944 r. mając sto lat.
Święty uważany jest za orędownika chorych na febrę oraz patrona gorzelni. Jego kult nie wykracza poza Azję Mniejszą.
Imię Bazyli pochodzi od greckiego słowa basileus - "król, cesarz".
oprac. Jarosław Charkiewicz