JULIAN z Egiptu, kapłan, męczennik (Swiaszczennomuczenik Iulian Jegipietskij), 8/21 stycznia, zm. 313
Pochodził z egipskiego miasta Arsinoe. Zmuszony przez rodziców, w wieku osiemnastu lat, ożenił się z bogatą i pobożną dziewicą imieniem Bazylissa. Jeszcze przez ślubem postawił narzeczonej warunek, że będąc małżonkami pozostaną w czystości. Ta zgodziła się, a wypadki tego typu w hagiografii nie należą do rzadkości.
Po śmierci rodziców małżonkowie całkowicie oddali się Bogu. Julian założył monaster męski, a Bazylissa żeński. Oboje sprawowali funkcje przełożonych wspólnot.
Tymczasem, za cesarza Dioklecjana, wybuchło krwawe prześladowanie chrześcijan. Julian w swym domu-monasterze dawał schronienie kapłanom. Z tego powodu doniesiono na niego cesarskiemu namiestnikowi Marcjanowi, który nakazał go aresztować i wtrącić do więzienia. Tam swą gorliwą wiarą pozyskał dla Chrystusa dwudziestu rzymskich żołnierzy. Wówczas namiestnik rozkazał zastosować wobec niego najbardziej wyszukane tortury. Widząc radość z jaką męczennik znosi cierpienia, syn Marcjana Celzjusz uwierzył w Chrystusa. Jego żona - Marcjanilla, będąca świadkiem jak Julian wskrzesił zmarłego, też porzuciła pogaństwo. Kapłan imieniem Antoni ochrzcił zarówno ją jak i wskrzeszonego poganina, którego nazwano Anastazym. Wszyscy oni zginęli (wraz z 20 żołnierzami i 7 młodzieńcami) pod mieczem. Miało to miejsce w 313 r. Niektórzy odnoszą ich śmierć do 305 r.
Męczennicy zostali wpisani do Rzymskiego Martyrologium, stąd ich kult w Kościele zachodnim. Relikwie świętych małżonków Juliana i Bazylissy znajdują się w kryształowej trumnie w katedrze w Chieri w Piemoncie. Znajduje się tu również srebrna figura przedstawiająca św. Juliana jako rzymskiego żołnierza z mieczem i palmę, chociaż Julian nigdy nie był żołnierzem rzymskim.
Imię Julian pochodzi od łacińskiego imienia Julianus, które oznacza "należący do rodu Julii".
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
