Zostań przyjacielem cerkiew.pl
MALCHUS SYRYJSKI, mnich (Prepodobnyj Małch Sirijskij), 26 marca/8 kwietnia.
Pochodził z Antiochii w Syrii. Jeszcze w młodości zostawił rodzinny dom i w 337 r. zamieszkał w Pustelni Chalcedońskiej. W ówczasnych czasach z powodu najazdów Saracenów nawet w monasterze nikt nie mógł czuć się bezpiecznie. Poganie wzięli Malchusa do niewoli i jako niewolnika oddali pewnemu bogaczowi. Święty z pokorą przyjął to co było mu sądzone i oddanie mu służył. Pan rozkazał, aby ożenił się z jedną z jego niewolnic, która również była chrześcijanką. Tak też się stało. Małżonkowie postanowili razem nieść trud niewoli, lecz żyli w czystości, jak brat z siostrą.
W 359 r. Malchus i jego żona zdecydowali się uciec. Gorliwie pomodlili się i ruszyli w daleką drogę. Jednak pan szybko zauważył ich spisek i wraz ze swym sługą na wielbłądach udał się w pościg. Uciekinierzy skryli się do napotkanej przydrożnej jaskini, która jak się okazało była zamieszkiwana przez lwią rodzinę. Zwierzęta nie ruszyły Malchusa ani jego małżonki, jednak gdy do wnętrza wszedł pan ze sługą, lwica rzuciła się na nich i rozszarpała. Następnie przyjaźnie popatrzyła na uciekinierów, wyprowadziła lwiątko z ukrycia i odeszła.
Na wielbłądach swego pana małżonkowie odjechali w bezpieczne miejsce. Następnie żona Malchusa wstąpiła do żeńskiego monasteru, a on sam powrócił do Pustelni Chalcedońskiej. Tam historię swego życia i cudownego uratowania się z niewoli opowiedział mnichowi Hieronimowi, który ją zapisał. Mnich zmarł w końcu IV w.
oprac. Jarosław Charkiewicz