Czytania Liturgiczne na 21(8) październik 2025 roku

16trzymając się Słowa życia na moją chlubę w Dniu Chrystusowym, albowiem nie na próżno biegłem i nie na próżno się trudziłem.

16Бра́тїе, не вотщѐ теко́хъ, ни вотщѐ трꙋди́хсѧ.

17Ale jeśli i jestem składany na ofiarę i na świętą służbę wierze waszej, to raduję się i współraduję z wami wszystkimi.

17Но а҆́ще и҆ жре́нъ быва́ю ѡ҆ же́ртвѣ и҆ слꙋ́жбѣ вѣ́ры ва́шеѧ, ра́дꙋюсѧ и҆ сора́дꙋюсѧ всѣ̑мъ ва́мъ:

18Tak samo i wy radujcie się i współradujcie ze mną.

18та́кожде и҆ вы̀ ра́дꙋйтесѧ и҆ сора́дꙋйтесѧ мнѣ̀.

19A mam nadzieję w Panu, Jezusie, że szybko poślę wam Tymoteusza, abym i ja zaznał pokoju duszy, dowiedziawszy się, co się z wami dzieje.

19Оу҆пова́ю же ѡ҆ гдⷭ҇ѣ і҆и҃сѣ тїмоѳе́а вско́рѣ посла́ти къ ва́мъ, да и҆ а҆́зъ благодꙋ́шствꙋю, ᲂу҆вѣ́дѣвъ ꙗ҆̀же ѡ҆ ва́съ.

20Nikogo bowiem nie mam równego mu duchem, kto się tak szczerze troszczyć będzie o was,

20Ни є҆ди́нагѡ бо и҆́мамъ равнодꙋ́шна, и҆́же прⷭ҇нѣе ѡ҆ ва́съ попече́тсѧ:

21wszyscy bowiem szukają swego, a nie tego, co jest Chrystusa Jezusa.

21вси́ бо свои́хъ сѝ и҆́щꙋтъ, (а҆) не ꙗ҆̀же хрⷭ҇та̀ і҆и҃са.

22Doświadczenie jego znacie, gdyż jak dziecię ojcu, tak on razem ze mną służył Ewangelii.

22И҆скꙋ́сство же є҆гѡ̀ зна́ете, занѐ ꙗ҆́коже ѻ҆тцꙋ̀ ча́до, со мно́ю порабо́талъ въ бл҃говѣ́стїи.

23Mam więc nadzieję posłać, jak tylko się dowiem, co ze mną będzie.

23Сего́ же ᲂу҆̀бо ᲂу҆пова́ю посла́ти а҆́бїе, повнегда̀ ᲂу҆вѣ́мъ ꙗ҆̀же ѡ҆ мнѣ̀.

1W owym czasie, Jezus obchodził kolejno miasta i wsie, ogłaszając i zwiastując Dobrą Nowinę Królestwa Bożego, On i dwunastu z Nim,

1Во вре́мѧ ѻ҆́но, прохожда́ше і҆и҃съ сквозѣ̀ гра́ды и҆ вє́си, проповѣ́дꙋѧ и҆ благовѣствꙋ́ѧ ца́рствїе бж҃їе: и҆ ѻ҆бана́десѧте съ ни́мъ.

2oraz pewne kobiety, które były przez Niego uwolnione od złych duchów i niemocy: Maria, zwana Magdaleną, z której wyszło siedem demonów,

2и҆ жєны̀ нѣ̑кїѧ, ꙗ҆̀же бѧ́хꙋ и҆сцѣлє́ны ѿ дꙋхѡ́въ ѕлы́хъ и҆ недꙋ̑гъ: марі́а нарица́емаѧ магдали́на, и҆з̾ неѧ́же бѣсѡ́въ се́дмь и҆зы́де,

3i Joanna, żona Chuzy, zarządcy Herodowego, i Zuzanna, i wiele innych, które służyły Jemu swymi majętnościami.

3и҆ і҆ѡа́нна жена̀ хꙋза́нѧ, приста́вника и҆́рѡдова, и҆ сꙋса́нна, и҆ и҆́ны мнѡ́ги, ꙗ҆̀же слꙋжа́хꙋ є҆мꙋ̀ ѿ и҆мѣ́нїй свои́хъ.