Drogi ojcze, trapi mnie jedna mysl, która naszła mnie przy rozmowie z moimi katolickimi przyjaciółmi, jak rozmawialismy o niebowzięciu Bogorodicy, powiedziałem że cerkiew nie uznaje takiego poglądu, że Bogorodzica urodziła się z obciążeniem grzechu pierworodnego, i umarła w konsekwencji tego, że nikt nie może być żywcem wzięty do nieba, i wtedy pomyślałem o proroku Eliaszu, że on został wniebowzięty(?) "żywcem", jakie jest tłumaczenie tego wedługo teologii prawosławnej?

za odpowiedź z góry dziękuję.

z prośbą o błogosławieństwo

Paweł

Kościół prawosławny nie przyjmuje wprowadzonego w 1854r przez papieża Piusa IX dogmatu o niepokalanym poczęciu Przenajswiętszej Marii Panny, twierdząc, że jedynym niepokalanie poczętym z Ducha Świętego i Marii Panny był Jezus Chrystus. Prawosławne nauczanie o Bogurodzicy uznaje Ją jako "czcigodniejszą od cherubinów i chwalebniejszą od serafinów", ale nie wyłącza spod działania skutków grzechu pierworodnego. Dlatego w Kościele prawosławnym mamy święto Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy, a nie święto Wniebowzięcia NMP jak w Kościele rzymskokatolickim. W nauczaniu naszego Kościoła Bogurodzica, będąc człowiekiem zaznała śmierci, co jest dość trudno powiedzieć o takim nauczaniu Kościoła zachodniego, chociaż niektórzy utrzymują, że wprowadzenie dogmatu o Wniebowzięciu NMP (papież Pius XII, 1950) nie oznacza, że Bogurodzica nie zaznała śmierci. W naszej tradycji jest również mowa o wzięciu ciała Bogurodzicy na niebiosa. Ikona Zaśnięcia przedstawia Chrystusa trzymającego duszę Bogurodzicy, który zstapił aby przyjąć swoją Matkę w swoim Królestwie.

Jeżeli chodzi o proroka Eliasza i równiez proroka Henocha, to oni rzeczywiście nie zaznali śmierci, i dlatego jeszcze będą wśród nas aby zwiastować nam powtórne przyjście Chrystusa i wówczas dopiero poniosą śmierć.

Tak więc Bogurodzica została już uwielbiona przez swego Syna w Królestwie, a prorok Eliasz jeszcze powróci do nas.

— ks. Jerzy Tofiluk