Postawiłem przyjąć prawosławie. Sercem już jestem prawosławny, wiedzę na temat prawosławia mam z książek od mojego batiuszki, służę nawet do Boskiej Liturgii. Niestety czasem stare rzymskokatolickie przyzwyczajenia dają o sobie znać. Czy to dobry obiaw? Paweł

Zaprawdę zmartwychwstał! „Czym skorupka za młodu nasiąknie...”? Myślę, że to naturalne i przez jakiś czas być może być nawet nieuniknione, co nie oznacza, że nie trzeba tym się zajmować. Trudno odpowiedzieć, czy to dobre czy nie, bo nie wiem o jakie przyzwyczajenia chodzi. Niektóre zapewne mogą okazać się w miarę ‚neutralne’ (np. jeśli zdarzy się klęknąć przy przechodzeniu przez środek nawy?), ale niektórych wypadałoby zdecydowanie i konsekwentnie unikać (np. Filioque - „i Syna” w symbolu wiary). Warto zwracać baczną uwagę na to, co robimy i jak to robimy, żeby na każdym kroku pokazywać, że żyjemy świadomie, chcąc naśladować Chrystusa i podążać za Nim. To jest najważniejsze, a robić to można na wiele rożnych sposobów. Jeśli nasze postępowanie będzie napełnione miłością do Boga i do bliźniego, na pewno będzie też prawosławne...

— Ksiądz Włodzimierz Misijuk