Egipt: dziesięciu Koptów zginęło broniąc cerkwi przed muzułmańskim atakiem

Połowa Wielkiego Postu i święto Zwiastowania Bogurodzicy okazały się bardzo dramatyczne dla chrześcijan mieszkających w Egipcie. Zamieszki trwające do tej pory rozpoczęły się wieczorem 5 kwietnia, kiedy to w miejscowości Al-Khosous w pobliżu Kairu uzbrojona grupa muzułmanów próbowała zniszczyć tamtejszą cerkiew św. Jerzego. Za powód ataku uznali namalowane dwie swastyki na murach miejscowego meczetu, o co obwinili Koptów. Mimo że wkrótce imam (muzułmański duchowny) wyznał policji, że stoi za tym dwójka muzułmańskich dzieci, na powstrzymanie żądzy odwetu było już za późno – duża grupa muzułmanów ruszyła na cerkiew z bronią palną w ręku. Część parafian zabarykadowała się z dwoma księżmi w środku cerkwi, a część jako żywe tarcze stanęła przed świątynią. Napastnicy otworzyli ogień, w wyniku którego dziesięciu chrześcijan (niektóre media mówią o czterech) zginęło. Koptowie zaczęli walczyć z muzułmanami, jeden został śmiertelnie zraniony. Policja przyjechała na miejsce dopiero dwie godziny po rozpoczęciu walk, choć znaczna część chrześcijan, na czele z klerem, została w środku cerkwi z powodu braku zaufania do służb bezpieczeństwa aż do sobotniego poranku. Proboszcz parafii św. Jerzego zapytany w sobotę rano przez media o przyczynę tych dramatycznych zdarzeń stwierdził, że mają one jeszcze wcześniejsze źródło, gdyż jakiś czas temu mężczyźni pewnej miejscowej rodziny muzułmańskiej zaczęli molestować seksualnie dziewczynki z chrześcijańskiej rodziny o nazwisku Samir Iskandar, a szejkowie (muzułmańscy duchowni) publicznie w meczecie podżegali do nienawiści wobec Koptów i Cerkwi. Tutaj można obejrzeć krótkie, acz wstrząsające wywiady z krewnymi ofiar oraz świadkami tych wydarzeń (napisy w języku angielskim), którzy zgodnie zauważają, iż takie ataki zazwyczaj mają źródło w meczecie, i rozpoczynają się po piątkowych modłach (w islamie piątek to dzień święty).

Wiadomość o walkach i zabitych szybko się rozeszła po Egipcie. Pogrzeby ofiar zaplanowano na niedzielę, 7 kwietnia, w kairskim soborze św. Marka. Przybyło na nie mnóstwo ludzi, wielu z nich demonstracyjnie zabrało ze sobą duże drewniane krzyże. Nabożeństwo poprowadził sekretarz koptyjskiego papieża Aleksandrii, biskup Rafał. Sam patriarcha – władyka Teodor II – ze względów bezpieczeństwa nie przybył do katedry. W kazaniu biskup Rafał przypomniał, że krew męczenników nie będzie zapomniana przez Boga, na co zebrani zaczęli krzyczeć Duszą i krwią będziemy bronić Krzyża! Władyka, kontynuując kazanie, mówił: Nie możemy odstąpić od naszej wiary. Co więcej, ten rozlew krwi wzywa nas do przyjęcia wiary jeszcze mocniej. Nie opuścimy też kraju, bo to jest nasza Ojczyzna. A władza nie może rządzić poprzez doprowadzanie do rozlewu krwi. Nie zarzucimy biblijnej moralności i miłości. Niezależnie, czego by nam nie uczyniono. Bo jesteśmy chrześcijanami. Nie opuścimy też kraju, bo to jest nasza Ojczyzna. A władza nie może rządzić poprzez doprowadzanie do rozlewu krwi. Tutaj można zobaczyć fragment nabożeństwa z kazaniem (napisy w języku angielskim).

Niestety, po wyjściu z cerkwi żałobnicy śpiewający Kirie eleison zostali zaatakowani. Najpierw zaczęto rzucać w nich kamieniami, potem rozległy się strzały. Według świadków, do napastników przyłączyła się część funkcjonariuszy bezpieczeństwa, którzy użyli 12 ładunków wybuchowych, w tym cztery skierowano w stronę patriarszej rezydencji. Część atakujących zaczęła rzucać koktajlami mołotowa w stronę chrześcijan i katedry. W wyniku tych starć jeden Kopt zginął, a kilkudziesięciu zostało rannych. Sytuację oponowano dopiero o dziewiątej wieczorem. Tutaj można zobaczyć krótki reportaż zrealizowany przeze stację Euronews, zaś w tym miejscu materiał przygotowany przez samych Koptów.

Papież koptyjski Teodor złożył kondolencje rodzinom ofiar i zaapelował o spokój i rozwagę oraz poprosił, by wierni nie dali się sprowokować.

O chrześcijaństwie w Egipcie pisaliśmy w naszym serwisie tutaj.

Cerkiew koptyjska to jeden z Prawosławnych Kościołów Orientalnych (ang. Oriental Orthodox Churches), które wskutek nieporozumień na tle językowym oraz politycznej walki o wpływy pomiędzy Grekami a ludnością rdzenną, zostały niesłusznie posądzone o monofizytyzm. Obecnie są one uznawane przez Kościół prawosławny „bizantyjski” (ang. Eastern Orthodox Church) za prawosławne i trwa dialog nad przywróceniem oficjalnej jedności eucharystycznej i eklezjastycznej, choć na gruncie parafialnym interkomunia pomiędzy obydwoma grupami prawosławnych Kościołów dość często jest faktem.

Na podstawie: theorthodoxchurch.info

— Dominika Kovačević