Ormiańskie uroczystości w Libanie

W tym roku przypada setna rocznica ludobójstwa Ormian. Ofiary tego strasznego czynu zostały uznane przez Cerkiew ormiańską za męczenników i oficjalnie włączono je w poczet świętych w kwietniu br., o czym informowaliśmy tutaj.

W 1915 roku wielu Ormian w tzw. „marszach śmierci” przez pustynie uciekało przed turecką rzezią na południe; wielu trafiło do Libanu i Syrii, gdzie żyją teraz ich potomkowie. Nie wyrzekli się oni swojej wiary ani tożsamości narodowej.

W liczącym 20 tysięcy mieszkańców Bikfaja w środkowym Libanie mieści się letnia siedziba Katolikosatu Cylicji, który jest jednym z ormiańskich patriarchatów. Oprócz kompleksu składającego się z seminarium i monasteru Przenajświętszej Bogurodzicy, wybudowano tu pomnik wspominający ofiary ludobójstwa. Należy tu też zaznaczyć, iż Bikfaja jest miastem zamieszkanym wyłącznie przez chrześcijan (prawosławnych i greckokatolickich Arabów, maronitów, prawosławnych Ormian oraz baptystów).

Libańskie obchody setnej rocznicy tej tragedii zostały połączone z poświęceniem myronu (krzyżma), którego w tradycji ormiańskiej dokonuje się raz na siedem lat. Miały one miejsce właśnie w Bikfaja, w dniach 18-19 lipca. Przewodniczył im katolikos Cylicji Aram I, a udział w nich wzięli także zwierzchnicy innych Kościołów lokalnych, m. in. grecki papież Aleksandrii Teodor II, koptyjski papież Aleksandrii Teodor II, patriarcha Etiopii Maciej, patriarcha malankarski (indyjski) Paweł II oraz arcybiskup Cypru Chryzostom II. Obecni byli biskupi również innych Cerkwi. Reprezentowany był również Kościół rzymsko-katolicki w osobie kardynała Kurta Kocha.

Uroczystości rozpoczęły się w sobotnie wieczór 18 lipca procesją do pomnika męczenników 1915 roku, w której ormiańscy hierarchowie nieśli relikwię prawej ręki św. Grzegorza Oświeciciela, myron przywieziony z Eczmiadzynu, stary myron z Cylicji oraz mieszankę ziół, olejków i esencji danych roślin, która miała być poświęcona na nowy myron Patriarchatu Cylicji, a która była sporządzona 40 dni wcześniej.

Następnie odczytano specjalne fragmenty Biblii i modlitwy wstawiennicze, po czym patriarcha Aram dodał do przygotowanej mieszanki cząsteczkę myronu z Eczmiadzynu na znak jedności Cerkwi ormiańskiej, a potem do tego dołożył stary myron. Wszystko to hierarcha wymieszał używając relikwii św. Grzegorza Oświeciciela.

W swoim kazaniu władyka Aram stwierdził, iż tegoroczne poświęcenie myronu jest także symbolem namaszczenia półtora miliona męczenników ormiańskich, którzy zginęli za wiarę w Chrystusa z ręki muzułmańskich Turków. Ponadto zaznaczył, iż uroczystości te są zaproszeniem do pogłębiania chrześcijańskiej wiary i doskonalenia się w miłości, a także – z silną nadzieją pokładaną w Bogu – dalszego domagania się sprawiedliwości [czyli uznania przez społeczność międzynarodową czynu Turków na Ormianach, Aramejczykach i Grekach za ludobójstwo].

Natomiast w niedzielę rano patriarcha Aram przewodniczył Boskiej Liturgii w soborze św. Grzegorza Oświeciciela w Antilias (miasteczko położone niedaleko od Bejrutu; większość jego mieszkańców to chrześcijanie różnych wyznań, w tym prawosławni), na koniec której odbyło się błogosławieństwo wody za pośrednictwem nowopoświęconego myronu. Po Liturgii wszyscy gościnnie przybyli hierarchowie w procesji udali się do kaplicy męczenników, gdzie są pochowani niektórzy z nich. Wszyscy biskupi ofiarowali swoją modlitwę i położyli róże (kwiat z pięcioma płatkami symbolizujący pięć kontynentów, na które uciekli Ormianie w trakcie ludobójstwa); każdy z nich zaś dostał pobłogosławioną wodę.

Uroczystości były transmitowane przez libańską stację Noursat.

Krótki reportaż video z soboty
Krótki reportaż video z niedzieli

Cerkiew ormiańska należy do tzw. Prawosławnych Kościołów Orientalnych (inaczej zwanych dochalcedońskimi), o których więcej można przeczytać tutaj.

Na podstawie: armenianorthodoxchurch.org

— Dominika Kovačević