ANDRZEJ Z KRETY, mnich, męczennik (Prepodobnomuczenik Andrej Kritskij), 17/30 października.
Żył w VIII w. Pochodził z greckiej wyspy Kreta. Był przez wszystkich szanowanym mnichem prowadzącym bogobojne pustelnicze życie
Kiedy Andrzej dowiedział się o zakazie czczenia świętych ikon, wybrał się do Konstantynopola, aby skłonić cesarza do zaprzestania prześladowań. Widząc po drodze jak cierpią czciciele ikon zapałał do nich wielkim szacunkiem.
Po przybyciu do stolicy Andrzej wszedł do świątyni św. Mamonta, w której znajdował się sam cesarz i śmiało zaczął demaskować niegodziwości ikonoklastów. Schwytano go i przyprowadzono do cesarskiego pałacu. Tam mimo gróźb nie zmieniał swego zdania. Rozgniewany cesarz rozkazał poddać Andrzeja mękom, po których wrzucono go do lochów. Tam święty ponownie zaczął uświadamiać wiernych jak ważny jest kult ikon, za co znowu został poddany torturom.
Ostatecznie Andrzeja skazano na śmierć. Kiedy prowadzono go na miejsce kaźni posypał się nań grad kamieni. Nieoczekiwanie z tłumu wybiegł ikonoklasta i uderzeniem topora w głowę zabił świętego. Miało to miejsce w 767 r.
Ze świętym męczennikiem Andrzejem z Krety nie należy mylić św. Andrzeja arcybiskupa Krety, twórcy słynnego "Wielkiego Kanonu Pokutnego".
W ikonografii święty przedstawiany jest w czarnym mniszym habicie z ikoną Zbawiciela w rękach. Na innych wyobrażeniach jedną ręką błogosławi, a w drugiej trzyma Ewangelię. Ma długą, siwą brodę, rozdwajającą się u dołu.
Imię Andrzej pochodzi z greki od słowa andreios - "męski, mężny, dzielny, odważny".
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
