ARSENIUSZ, biskup Tweru (Swiatitiel Arsienij, jepiskop Twierskoj), 2/15 marca i pierwsza niedziela po 29 czerwca/12 lipca (Sobór świętych twerskich), zm. 1409.
Pochodził ze znanej i bogatej serbskiej rodziny, mieszkającej w ruskim mieście Twer. Wszechstronnie jak na owe czasy wykształcony młodzieniec był wychowywany w bojaźni Bożej. Po śmierci rodziców rozdał cały majątek biednym, a sam udał się do Ławry Kijowsko-Pieczerskiej, gdzie został mnichem.
Błyskotliwy rozum i nienaganna moralność mnicha zwróciły na niego uwagę metropolity moskiewskiego (wówczas kijowskiego) Cypriana. Wkrótce Arseniusz został jego archidiakonem. Po zjednoczeniu Metropolii Kijowskiej i Moskiewskiej obaj przejechali do Moskwy. Wkrótce (w 1390 lub 1391 r.) Arseniusza mianowano biskupem twerskim.
Jeszcze za życia Arseniusz uważany był za cudotwórcę, dlatego też przybywało do niego wiele ludzi pragnących odzyskać zdrowie. Swym bogobojnym życiem dawał przykład innym. Nie zaniedbywał obowiązków cerkiewnych. Pod jego kierownictwem w Twerze i okolicy zbudowano kilka nowych świątyń. Dokładał też wszelkich starań, by godzić ze sobą często skłóconych miejscowych książąt.
Zmarł w 1409 r. w pierwszy wtorek Wielkiego Postu. Został pochowany we własnoręcznie przygotowanym grobie w Monasterze Żełcikowym koło Tweru. Uroczystościom pogrzebowym towarzyszyło wiele cudownych uzdrowień. W 1483 r. okazało się, że ciało świętego nie uległo rozkładowi. Został kanonizowany przez Rosyjski Kościół Prawosławny w 1547 r. Czcią obdarzony jest głównie w Rosji i Serbii.
W ikonografii święty ukazywany jest w mitrze i bogato zdobionych szatach biskupich. Ma siwa, nieco kędzierzawą brodę. Zazwyczaj w prawą ręką błogosławi (niekiedy dzierży w niej krzyż), w lewej trzyma Ewangelię.
Imię Arseniusz wywodzi się od greckiego słowa arsenios - "mężny, dzielny".
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
