ARSENIUSZ NOWOGRODZKI, mnich, błogosławiony (Prepodobnyj Arsienij Nowgorodskij, Christa radi jurodiwyj), 12/25 lipca.
Urodził się w pobożnej rodzinie w mieście Rżew. Jego ojciec miał na imię Grzegorz, a matka (która później złożyła śluby zakonne z imieniem Apolinaria) Pelagia. Na chrzcie otrzymał imię Ambroży.
W młodości zajmował się wyrobem różnych przedmiotów ze skóry. Wbrew swej woli, uległ naleganiom rodziców i ożenił się. Wraz z żoną mieszkał tylko przez pięć miesięcy. W tajemnicy opuścił dom i udał się do Nowogrodu. Początkowo zajmował się rzemiosłem. W 1556 r., za radą posadnika Teodora Syrkowa, zamieszkał w miejscowym monasterze. Tam złożył śluby zakonne i otrzymał imię Arseniusz. Następnie na pustkowiu, nad brzegiem rzeki Wołchow, założył niewielką wspólnotę, pod wezwaniem Narodzenia Matki Bożej. W budowie monasteru radą i pomocą materialną służył mu Syrkow. Arseniusz był wzorem bardzo srogiego życia mniszego. Praktykował nieustanną modlitwę, zawsze nosił stare, zniszczone ubranie, kryjące ciężkie łańcuchy, którymi umartwiał ciało.
Pewnego razu, po kaźni niepokornych mieszkańców Nowogrodu, do wspólnoty św. Arseniusza zajechał car Iwan IV Groźny. Mnich nie uląkł się go i skrytykował za okrucieństwo. Po jego słowach car ukorzył się i poprosił błogosławieństwa Arseniusza na walkę z mieszkańcami Pskowa, do którego właśnie zmierzał.
Św. Arseniusz zmarł 12 lipca 1570 r. W 1785 r. jego relikwie przeniesiono z rodzimej wspólnoty do Nowogrodzkiego Monasteru Kiryłowego. Uważany jest za największego błogosławionego mnicha ziemi nowogrodzkiej.
Imię Arseniusz wywodzi się od greckiego słowa arsenios - "mężny, dzielny".
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
