ARSENIUSZ z Latry, mnich i asceta (Prepodobnyj Arsienij Latrijskij), 13/26 grudnia, VIII-X w.
Święty był synem bogatych, wybitnych i pobożnych rodziców pochodzących z Konstantynopola. Cesarz wyróżnił go czyniąc dowódcą i patrycjuszem Cyberioty. Pewnego razu, gdy płynął z wojskiem po morzu, rozpoczęłą się burz. Statki utonęły. Z wszystkich żołnierzy uratował się tylko Arseniusz. Po tym wydarzeniu przyjął monastycyzm, męcząc ciało postem, czuwaniem i kajdanami.
Po takiej ascezie w jednym miejscu, święty udał się na górę Latros, znajdującą się w Azji Mniejszej. Tam, modlitwą i znakiem krzyża uśmiercił jadowitego węża. Następnie osiedlił się w monasterze Kelliboreia po północnej stronie góry, gdzie został wybrany ihumenem. Z tego klasztoru święty oddalił się do jaskini, skąd modlitwą wypędził zwierzęta. Wkrótce zebrała się przy nim brać.
Arseniusz miał zwyczaj przez cały tydzień przebywać w ciasnej celi, a w niedziele przyjmował pokarm i nauczał braci. W końcu, święty osiągnął taką doskonałość, że karmiony był przez anioła, a swoją laską przywrócił słodki smak wodzie. Uczynił wiele innych cudów. Odszedł w pokoju pośród braci. Nie znamy dokładnego okresu życia świętego, było to między VIII a X wiekiem.
Imię Arseniusz wywodzi się od greckiego słowa arsenios - "mężny, dzielny".
opr. Tomasz Sulima
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
