JAN z Syrii, mnich pustelnik (Prepodobnyj Ioann pustynnik Sirijskij), 23 lutego/8(7*) marca, zm. V w.
Święty mnich Jan, uczeń św. Limniusza, żył w V w. we wschodniej Syrii. Jako rodzaj ascezy wybrał życie bez dachu nad głową. Ulokował się na pagórku, otwartym z wszystkich stron na wiatr, gdzie żył przez 25 lat. Odżywiał się jedynie chlebem i solą, ciało umęczał ciężkimi kajdanami. Pewnego razu ktoś z odwiedzających ascetę posadził na wzgórzu drzewo migdałowe, by święty mógł się w jego cieniu ukryć przed palącym upadłem. Święty jednak kazał drzewko wyciąć, tak by nie dawało jego ciału żadnego odpoczynku.
Podobną ascezą naśladowali świętego Jana mnisi Mojżesz, Antioch, Antonin, Zebinas, Polichroniusz, Mojżesz (inny) i Damian.
Wszyscy ojcowie w pokoju odeszli do Pana w V w. we wschodniej Syrii.
Imię Jan pochodzi z języka hebrajskiego i oznacza "Bóg jest łaskawy".
*w latach przestępnych, gdy luty ma 29 dni
opr. Tomasz Sulima
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
