JERZY z Amastrydy, biskup (Swiatitiel Gieorgij Amastridskij, jepiskop), 21 lutego/6(5*) marca, zm. ok. 805.
Pochodził z Kromny, niedaleko Amastrydy nad Morzem Czarnym (Paflagonia). Jego pobożni i wybitni rodzice Teodor i Migetusa dali mu dobre wykształcenie, duchowe i świeckie.
Święty w pewnym momencie oddalił się w góry w Syrii, gdzie przyjął postrzyżyny i rozpoczął surowe, ascetyczne życie pod kierunkiem pustelnika. Po śmierci starca Jerzy ulokował się w odosobnionym monasterze w Bonissie, gdzie kontynuował swą ascezę.
Po śmierci arcypasterza Amastrydy kler i laikat wybrał go na biskupa, chirotonię, która odbyła się w Konstantynopolu, przyjął z rąk arcybiskupa Tarazjusza (784-806).
Po przybyciu do Amastrydy nowy biskup nieustannie pouczał swą trzodę, dbał o przystrojenie świątyń, był obrońcą wdów i sierot, karmicielem ubogich i wobec wszystkich przejawiał przykład życia podobającego się Bogu.
Siłą modlitwy odpędził od miasta saracenów, którzy pustoszyli jego okolice. Uratował przed śmiercią niewinnie osądzonych w Trapezuncie amastrydzkich kupców. Zmarł w pokoju 3 marca wśród swej trzody około 805 roku. Święty jest współautorem Nomokanonu, czyli zbioru reguł życia kościelnego.
Imię Jerzy pochodzi z języka greckiego i oznacza "rolnik" (gr. georgos).
*w latach przestępnych, gdy luty ma 29 dni
opr. Tomasz Sulima
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.