JÓZEF HYMNOGRAF, mnich (Prepodobnyj Iosif Piesnopisiec), 4/17 kwietnia.
Urodził się na Sycylii w czcigodnej rodzinie. Już w młodości spośród dzieci wyróżniał się wstrzemięźliwością, pokorą, dobrocią i posłuszeństwem. Gdy jego rodzice przyjechali do Grecji, zdecydował się zostać mnichem. Zamieszkał w jednym z monasterów w Tesalonikach i zaczął prowadzić wyjątkowo ascetyczne życie.
W okresie, gdy w Cerkwi ze szczególną siłą wzrastała herezja obrazoburstwa, Józef był jednym z najgorliwszych obrońców ikon, za co kilkakrotnie był więziony i zsyłany. Wracając z ostatniego wygnania, udał się do Konstantynopola, gdzie dostąpił wysokich funkcji przy patriarchach konstantynopolitańskich, będąc m.in. ojcem duchowym wszystkich duchownych stolicy.
Józef posiadał szczególny dar czytania ludzkich myśli. Grzechy widział wtedy, gdy spowiadający się u niego za wszelką cenę próbowali je zataić. Przychodzących do niego nie potępiał, lecz starał się doprowadzić do tego, aby sami zrozumieli znaczenie głębokiej pokuty za grzechy.
Święty Józef zmarł nocą z 3 na 4 kwietnia 883 r. Jako autora około trzystu hymnów i pieśni liturgicznych, Cerkiew nazwała go "hymnografem". W swych "opływających miodem pieśniach" wychwala "boskie legiony" oraz "wysławia wszystkich świętych i ich zwycięstwo". Jego kult w Cerkwi jest powszechny.
Na ikonach święty przedstawiany jest jako siwobrody mężczyzna w mniszych szatach, a niekiedy również swego rodzaju turbanie na głowie. W dłoniach trzyma rozwinięty zwój zawierający słowa: "O Szczodry, pospiesz nam z pomocą jako miłosierny, bowiem jeśli zechcesz możesz".
Imię Józef pochodzi z hebrajskiego i oznacza "(niech) Bóg pomnoży" (patrz także Rdz 30,24).
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
