KOSMA, biskup Maiumy (Swiatitiel Kosma, jepisko Maiumskij, tworec kanonow), 12/25 października.
Pochodził z chrześcijańskiej jerozolimskiej rodziny. Jeszcze we wczesnym dzieciństwie został osierocony. Do swego domu przygarnęli go rodzice patrz św. Jana z Damaszku. Chłopcy byli razem wychowywani przez wykupionego od Arabów mnicha, również imieniem Kosma. Bardzo się zaprzyjaźnili i z zainteresowaniem słuchali pouczających słów swego nauczyciela.
Kosma wiele zaczerpnął z mądrości mnicha i gdy poznał głębię chrześcijańskiej nauki, po osiągnięciu pełnoletności postanowił porzucić świecki świat. Udał się do położonej w Palestynie Ławry św. Sawy Uświęconego. Tam został mnichem i zaczął zmagania duchowe, stając się „prawdziwą gwiazdą w twierdzy niebiańskiej”.
Gdy Cerkiew ogarnęła herezja obrazoburstwa, Kosma poprosił, aby św. Jan z Damaszku wystąpił w obronie ikon. Sam zaś ubarwiał celebrowane w świątyniach nabożeństwa przepięknymi i natchnionymi troparionami i kanonami. Opiewał w nich wskrzeszenie Łazarza, dobrowolne cierpienia Chrystusa na Krzyżu i wiele innych wydarzeń, upamiętnianych podczas cerkiewnych świąt. Około 735 r. patriarcha jerozolimski Jan V wyświecił go na biskupa Maiumy, portowego miasta w pobliżu Gazy. Sprawując tę funkcję oddanie trudził się dla zbawienia powierzonego mu ludu. Zmarł w późnej starości około 787 r.
Pomimo swej godności w ikonografii świętego nie przedstawia się zwykle w biskupim stroju lecz w mniszej mantii. Jest starcem o sięgającej pasa (a niekiedy nawet kolan), siwej brodzie, od połowy długości rozdwajającej się. Prawą ręką błogosławi, w lewej dzierży rozwinięty zwój pisma.
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
