STEFAN, mnich, cudotwórca (Prepodobnyj Stiefan czudotworec, ispowiednik), 28 marca/10 kwietnia.
Już w młodości poświęcił się Bogu. Przez długie lata prowadził ascetyczne życie w jednym z monasterów położonych w okolicach Konstantynopola. Będąc wzorem pobożności, pokory i czystości, zaskarbił sobie szacunek i uznanie innych braci i został wybrany przełożonym wspólnoty. Obdarzony przez Boga darem czynienia cudów prowadził podległych mu braci prostą drogą do zbawienia.
Za rządów cesarza Leona Ormianina, gdy do władzy doszli ikonoklaści, Stefan stanął w obronie świętych wizerunków. W 815 r. został za to poddany torturom i wtrącony do więzienia. Tam zakończył swój ziemski żywot po 815 r.
W ikonografii święty przedstawiany jest jako siwobrody mężczyzna, w szatach mnicha wielkiej schimy. W ręce trzyma ikonę przedstawiającą Chrystusa lub zwój.
Imię Stefan pochodzi od greckiego słowa stephanos - "wieniec, korona; diadem; hełm; przepaska na czole".
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
