Stefan z Piperi (XVII)

Wspomnienie świętego Stefana z Piperi w Serbii*
(20 maja/2 czerwca)

Św. Stefan żył w XVII w. i pochodził z Czarnogóry, niedaleko od Nykszycza, gdzie urodził się w biednej pobożnej rodzinie. Zrozumiawszy bezowocność światowej marności, wstąpił jako młody człowiek do monasteru Bogarodzicy Morawickiej i wkrótce modlitwą i postem osiągnął szczyty ewangelicznych cnót. Stefan został wyświęcony na kapłana, a następnie wybrany namiestnikiem monasteru, w którym dawał przykład dobrego pasterza zarówno dla mnichów, jak i dla okolicznych mieszkańców.

Monaster ciągle doświadczał zagrożenia ze strony Turków i często był grabiony. Niebezpieczeństwo tak bardzo wzrosło, że mnisi byli zmuszeni opuścić monaster i się ukryć. Św. Stefan był wśród tych nielicznych, którzy pozostali w monasterze. Gdy Turcy zagrozili, że go zabiją, udał się do niewielkiej groty, położonej w górzystej miejscowości, pięć godzin drogi od monasteru. Dowiedziawszy się o ucieczce, niegodziwcy wyprawili za nim uzbrojony oddział, ale Opatrzność Boża uratowała św. Stefana od śmierci. Za dnia pomagali mu pasterze obserwujący okolicę, żeby uprzedzić o niebezpieczeństwie, a nocą gęsta mgła okrywała miejsce jego pobytu. Pozwoliło to mnichowi poświęcić się ascetycznym wysiłkom.

W grocie spędził siedem lat, walcząc z diabelskimi pokusami. Potem święty udał się do Skenderii i zbudował tam kaplicę ku czci Narodzenia Bogarodzicy na ziemiach podarowanych przez patriarszy ród Piperi. Wkrótce do niego dołączyli mnisi i na tym miejscu powstał monaster Czelia Piperska, którym święty mądrze kierował trzydzieści siedem lat. Poza tym zajmował się nauczaniem ludu, wyjaśniając prawdę prawosławnej wiary i uleczając wady gorącym głoszeniem pokuty.

Przeżywszy życie pełne miłych Bogu czynów, św. Stefan zmarł w pokoju 20 maja 1697 r. i został pochowany w cerkwi swego monasteru. Po czterech latach nad jego mogiłą zajaśniała wspaniała światłość. Po otwarciu grobu zobaczono, że relikwie świętego są nienaruszone i wydzielają wspaniałą woń. Święte relikwie przeniesiono do cerkwi Archaniołów, do której zaczęły przybywać tłumy ludzi, aby pokłonić się świętemu. Nie tylko Serbowie, ale także Turcy i Albańczycy przychodzili tutaj, żeby prosić św. Stefana o pomoc w nieszczęściach. Przy świętych relikwiach miały miejsce liczne cudowne uzdrowienia. Pomimo prób rodu Piperi przeniesienia świętych relikwii do innej cerkwi, św. Stefan sprzeciwiał się im i ciągle pozostaje w tej samej świątyni.

* Św. Stefan jest czczony w Serbskim Kościele Prawosławnym.

Za: Synaksarion. Maj, Wydawnictwo „Bratczyk”, Hajnówka 2014, s. 288-289.