Symeon Słupnik (459)

SYMEON STYLITA, mnich (Prepodobnyj Simeon Stołpnik), 1/14 września.

Urodził się około 390 r. w Cylicji w Syrii, w rodzinie ubogiego pasterza. Od dzieciństwa wypasał stada. Mając trzynaście lat miał widzenie, pod wpływem którego w tajemnicy przed innymi opuścił dom rodzinny i zamieszkał w położonej nie opodal wspólnocie. Tam spędził jakiś czas w surowym poście i modlitwie, po czym odszedł na pustynię. Ponad dwadzieścia lat przebywał w różnych pustelniach i monasterach w północnej Syrii, a sława o świętości jego życia nieustannie rosła.

W 423 r. Symeon zdecydował się podjąć zupełnie nowe dla pustelników wyzwanie. Zamieszkał na skalnym słupie w Telanissus. Początkowo słup był niewielki, lecz z biegiem lat jego wysokość wzrosła do około sześćdziesięciu stóp. Na jego szczycie znajdowała się platforma z balustradą, której powierzchnia wynosiła około dwunastu stóp kwadratowych. Mnich spędził tam trzydzieści sześć lat. Tysiące ludzi, poczynając od cesarza, a kończąc na biedakach, przychodziło prosząc błogosławieństwa świętego oraz aby wysłuchać jego porad i kazań. W ten sposób nawrócił wielu pogan, szczególnie Beduinów. Św. Symeon był pełen dobroci i współczucia, a jego przemowy i rady charakteryzowały się zdrowym rozsądkiem i brakiem fanatyzmu. Około 428 r. zmarła jego matka - św. Marta Kapadocka. Pochowano ją u stóp słupa, na którym mieszkał jej syn.

Św. Symeon zmarł w 459 r. Na miejscu, gdzie żył wybudowano świątynię, do której wędrowali pątnicy do XVII w. Później została ona zniszczona przez Arabów.

Prawosławna hagiografia nazwała świętego Antiocheńskim w odróżnieniu od żyjącego w VI w. patrz św. Symeona Słupnika Młodszego. Mnich jest adresatem modlitw w intencji powrotu na łono Cerkwi osób, które odstąpiły od prawowiernej wiary.

W ikonografii święty przedstawiany jest w scenie typowej dla mnichów-stylitów. Ukazuje się go w półpostaci na słupie. Jest starym człowiekiem z dosyć długą, siwą brodą i czarnych mniszych szatach. Zazwyczaj prawą ręką błogosławi, a w lewej trzyma zwój z napisem: "Bracia, znoście zgryzoty i niedole, aby unikąć wiecznej męki". Niekiedy mnichowi towarzyszy jego matka. W sztuce zachodniej jego atrybutem jest bicz.

Imię Symeon (Szymon) pochodzi z hebrajskiego (Szim'eon) i oznacza "Bóg wysłuchał". Forma Symeon upowszechniła się na wschodzie Europy, a forma Simon (pol. Szymon) na zachodzie.

oprac. Jarosław Charkiewicz