na podstawie kalendarza juliańskiego, według starego stylu
17A wszystko, co czynicie słowem lub czynem, wszystko czyńcie w imieniu Pana, Jezusa Chrystusa, dziękując Bogu i Ojcu przez Niego.
17Бра́тїе, всѐ є҆́же а҆́ще что̀ творитѐ сло́вомъ, и҆лѝ дѣ́ломъ, всѧ̑ во и҆́мѧ гдⷭ҇а і҆и҃са хрⷭ҇та̀, благодарѧ́ще бг҃а и҆ ѻ҆ц҃а̀ тѣ́мъ.
18Żony, bądźcie posłuszne swoim mężom, jak przystoi w Panu.
18Жєны̀, повинꙋ́йтесѧ свои̑мъ мꙋ́жємъ, ꙗ҆́коже подоба́етъ ѡ҆ гдⷭ҇ѣ.
19Mężowie, miłujcie wasze żony i nie bądźcie dla nich przykrymi.
19Мꙋ́жїе, люби́те жєны̀ ва́шѧ, и҆ не ѡ҆горча́йтесѧ къ ни̑мъ.
20Dzieci, bądźcie posłuszne rodzicom swoim we wszystkim, bo to jest miłe Panu.
20Ча̑да, послꙋ́шайте роди́телей (свои́хъ) во все́мъ: сїе́ бо ᲂу҆го́дно є҆́сть гдⷭ҇еви.
21Ojcowie, nie drażnijcie dzieci waszych, aby nie upadały na duchu.
21Ѻ҆тцы̀, не раздража́йте ча̑дъ ва́шихъ, да не ᲂу҆ныва́ютъ.
22Niewolnicy, bądźcie posłuszni we wszystkim swoim panom według ciała, pracując nie tylko dla oczu, żeby się ludziom podobać, lecz w prostocie serca, bojąc się Pana.
22Рабѝ, послꙋ́шайте по всемꙋ̀ плотски́хъ госпо́дїй (ва́шихъ), не пред̾ ѻ҆чи́ма то́чїю рабо́тающе а҆́ки человѣкоꙋгѡ́дницы, но въ простотѣ̀ се́рдца, боѧ́щесѧ бг҃а.
23I cokolwiek byście czynili, z całej duszy pracujcie, jak dla Pana, a nie jak dla ludzi,
23И҆ всѧ́ко, є҆́же а҆́ще что̀ творитѐ, ѿ дꙋшѝ дѣ́лайте, ꙗ҆́коже гдⷭ҇ꙋ, а҆ не человѣ́кѡмъ,
24wiedząc, że od Pana przyjmiecie zapłatę dziedzictwa. Panu bowiem, Chrystusowi służycie!
24вѣ́дѧще, ꙗ҆́кѡ ѿ гдⷭ҇а прїи́мете воздаѧ́нїе достоѧ́нїѧ: гдⷭ҇ꙋ бо хрⷭ҇тꙋ̀ рабо́таете.
25Kto bowiem czyni nieprawość, odbierze za nią nieprawość, bez względu na osobę.
25А҆ ѡ҆би́дѧй воспрїи́метъ, є҆́же ѡ҆би́дѣ: и҆ нѣ́сть лица̀ ѡ҆бинове́нїѧ.
1Panowie, zapewniajcie niewolnikom to, co sprawiedliwe i [im] należne, wiedząc, że i wy macie Pana w niebie.
1Госпо́дїе, пра́вдꙋ и҆ ᲂу҆равне́нїе рабѡ́мъ подава́йте, вѣ́дѧще, ꙗ҆́кѡ и҆ вы̀ и҆́мате гдⷭ҇а на нб҃сѣ́хъ.
42Rzecze Pan do Żydów, którzy przyszli do Niego: Biada wam, faryzeusze, bo dajecie dziesięcinę z mięty i ruty, i każdego ziela, a lekceważycie sąd i miłość Boga. To zaś należałoby czynić, a tamtego nie pomijać.
42Речѐ гдⷭ҇ь ко прише́дшымъ къ немꙋ̀ і҆ꙋде́ѡмъ: го́ре ва́мъ фарїсе́ѡмъ, ꙗ҆́кѡ ѡ҆десѧ́тствꙋете ѿ мѧ́твы и҆ пига́на, и҆ всѧ́кагѡ ѕе́лїѧ, и҆ мимохо́дите сꙋ́дъ и҆ любвѐ бж҃їѧ. сїѧ̑ же подоба́ше сотвори́ти, и҆ ѻ҆́нѣхъ не ѡ҆ставлѧ́ти.
43Biada wam, faryzeusze, albowiem miłujecie pierwsze miejsca w synagogach i powitania na rynkach.
43Го́ре ва́мъ фарїсе́ѡмъ, ꙗ҆́кѡ лю́бите предсѣда̑нїѧ на со́нмищихъ и҆ цѣлова̑нїѧ на то́ржищихъ.
44Biada wam, znawcy Ksiąg i faryzeusze, obłudnicy, albowiem jesteście jak groby nieoznaczone, po których ludzie, nie wiedząc, chodzą.
44Го́ре ва́мъ, кни́жницы и҆ фарїсе́є, лицемѣ́ри, ꙗ҆́кѡ є҆стѐ ꙗ҆́кѡ гро́би невѣ́доми, и҆ человѣ́цы ходѧ́щїи верхꙋ̀ не вѣ́дѧтъ.
45Odpowiadając zaś, pewien znawca Prawa mówi Mu: – Nauczycielu, mówiąc to i nas zniesławiasz.
45Ѿвѣща́въ же нѣ́кїй ѿ закѡ́нникъ речѐ є҆мꙋ̀: ᲂу҆чт҃лю, сїѧ̑ гл҃ѧ и҆ на́мъ досажда́еши.
46On zaś rzekł: – I wam, znawcom Prawa, biada. Bo obciążacie ludzi ciężarami nie do zniesienia, a sami nawet jednym palcem nie tykacie ich.
46Ѻ҆́нъ же речѐ: и҆ ва́мъ зако́нникѡмъ го́ре, ꙗ҆́кѡ накла́даете на человѣ́ки бремена̀ не ᲂу҆до́бь носи̑ма, и҆ са́ми є҆ди́нѣмъ пе́рстомъ ва́шимъ не прикаса́етесѧ бременє́мъ.
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
