ZOZYM SOŁOWIECKI, mnich (Prepodobnyj Zosima, igumien Sołowieckij), 17/30 kwietnia i wraz ze św. Sabacjuszem i św. Hermanem 8/21 sierpnia.
Pochodził z chłopskiej rodziny. Już za młodu bardzo lubił czytać literaturę religijną. Dlatego też, gdy rodzice zapowiedzieli, że nastał czas aby się ożenił, natychmiast uciekł z domu i zaczął żyć jak pustelnik.
Kiedy Zozym pochował rodziców, rozdał ich majątek biednym. Następnie dołączył do swego nauczyciela Hermana. Wspólnie udali się na położone na Morzu Białym bezludne Wyspy Sołowieckie, aby doskonalić się w ascezie. Wkrótce wokół mnichów zaczęli gromadzić się inni śmiałkowie, pragnący w wyjątkowo surowym klimacie poświęcić swe życie Bogu. Tak powstał Monaster Sołowiecki. Mądry, przedsiębiorczy i obdarzony dużym talentem organizacyjnym Zozym został jego pierwszym ihumenem.
Święty zmarł 17 kwietnia 1478 r. Jego relikwie, podobnie jak dwóch pozostałych założycieli monasteru - Sabacjusza i Hermana, po wielu podróżach spowodowanych względami historycznymi, w 1992 r. ponownie spoczęły w założonym przez nich monasterze.
Cerkiew prawosławna uważa świętych Zozyma i Sabacjusza Sołowieckich za patronów żeglarzy, marynarzy, pszczelarzy i bartników.
Zozym przedstawiany jest najczęściej na ikonach wraz ze św. Sabacjuszem i św. Hermanem. Wszyscy mają na sobie czarne, mnisze habity, często w rękach trzymają zwinięte zwoje. Różnice w ich wyglądzie są niewielkie. Mają średniej długości brody, u Zozyma i Sabacjusza zakończone spiczaście, a broda św. Hermana jest wyraźnie zaokrąglona. W porównaniu z siwą brodą św. Sabacjusza broda św. Zozyma jest ciemna i lekko przyprószona siwizną. Jako współzałożyciel Monasteru Sołowieckiego Zozyma z Sabacjuszem na ikonach często trzymają jego makietę.
Imię Zozym pochodzi od greckiego słowazosimos- "żywotny".
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
