ANDRZEJ TOTIEMSKI, błogosławiony (Błażennyj Andrej Totiemskij, Christa radi jurodiwyj), 10/23 października.
Urodził się w 1638 r. we wsi Ust-Tołszemsk Guberni Wołogodzkiej. Wychowywany był przez ubogich rodziców w bojaźni Bożej. Mieszkał wraz z nimi tylko do dziesiątego roku życia. Miłość do Boga stała się silniejsza od miłości do rodziców. Odszedł do Monasteru Zmartwychwstania Pańskiego w Haliczu, który słynął z surowości życia swych mieszkańców i został tam jako nowicjusz. Widząc gorliwość młodzieńca, przełożony wspólnoty ihumen Stefan początkowo błogosławił mu na niesienie ofiary milczenia, później zaś na dźwiganie jeszcze trudniejszego brzemienia szaleńca Bożego.
Latem i zimą bosy, ledwie ubrany, jakby pozbawiony rozumu, chodził od monasteru do monasteru. Zawsze powracał jednak do swego rodzimego, aby pokrzepiać się rozmowami z ojcem duchowym - ihumenen Stefanem. Czynił tak aż do jego śmierci. Potem na zawsze odszedł z Halicza. Tułając się po Rosji szybko zasłynął jako obdarzony przez Boga darem czynienia cudów i uzdrawiania chorych. Zmarł, prawdopodobnie wycieńczony trudami swego ascetycznego życia, w miejscowości Totma (stąd jego przydomek) 10 października 1673 r. mając zaledwie trzydzieści pięć lat. Miejsce jego pochówku szybko stało się celem pielgrzymek chorych, spośród których wielu odzyskiwało zdrowie.
W 1707 r. w miejscu, gdzie pochowano błogosławionego wzniesiono cerkiew ku czci jego niebiańskiego patrona św. Andrzeja Stratelatesa. Później relikwie tego świętego przeniesiono do miejscowej cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej. Święty otoczony jest kultem lokalnym.
Imię Andrzej pochodzi z greki od słowa andreios - "męski, mężny, dzielny, odważny".
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
