APOLINARIA z Egiptu, mniszka i ascetka (Prepodobnaja Apollinarija Egipietskaja), 5/18 stycznia, zm. 470
Była córką mądrego i cnotliwego wielmoży Antyma, opiekuna Teodozjusza Młodszego, cesarza i władcy wschodniego Imperium w okresie jego niepełnoletniości. Rezygnując z małżeństwa, święta uprosiła pobożnych rodziców, by pozwolili jej odbyć pielgrzymkę po świętych miejscach na Wchodzie.
Po przybyciu z Jerozolimy do Aleksandrii, w tajemnicy przed służącymi przebrała się w męskie odzienie i skryła w jednym grząskim miejscu, gdzie przez pewien czas doskonaliła się duchowo w surowych postach i modlitwie. Po objawieniu skierowała swe kroki ku pustelni św. Makarego z Egiptu, nazywając siebie mnichem Doroteuszem. Święty przyjął ją do grona swych braci i Apolinaria wkrótce zasłynęła tam swoim ascetycznym życiem.
Rodzice Apolinarii mieli jeszcze jedną córkę, która cierpiała z powodu opętania. Pewnego razu wysłali ją do pustelni abby Makarego, który odesłał ją do Doroteusza (błogosławionej Apolinarii). Po jego modlitwie dziewczyna odzyskała zmysły. Po powrocie do domu siostra ponownie poddała się przymusowi diabła, który przemienił jej oblicze, powodując wygląd kobiety brzemiennej. To mocno rozgniewało rodziców, którzy wysłali do pustelni żołnierzy i zażądali wydania sprawcy znieważenia córki.
Apolinaria wzięła winę na siebie oddawszy się w ręce posłańców. Stojąc przed rodzicami ujawniła swoją tajemnicę, uzdrowiła siostrę, po czym wróciła do pustelni, gdzie wkrótce w pokoju odeszła ok. roku 470. Dopiero po śmierci mnicha Doroteusza okazało się, że był kobietą. Ciało świętej zostało pochowane w grocie kościoła monasteru św. Makarego.
Apolinaria to imię pochodzenia greckiego, powstałe od imienia boga Apollona.
opr. Tomasz Sulima
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
