BONIFACY Miłościwy, biskup Florencji (Swiatitiel Wonifatij Miłostiwyj, jepiskop Fierentijskij), 19 grudnia/1 stycznia, VI w.
Żył w VI w. Urodził się w Toskanii w Italii i od dzieciństwa wykazywał szczególne skłonności do czynienia innym dobra. Sam ubogi, wychowywany tylko przez matkę-wdowę, gdy widział na ulicy jakiegoś biedaka, natychmiast ku utrapieniu matki dzielił się z nim wszystkim co posiadał.
Pewnego razu matka chłopca zaszła do komory i zobaczyła, że brak tam wcześniej przygotowanych na całą zimę zapasów. Rozgniewana domyśliła się, że to jej syn rozdał wszystko ubogim i zaczęła go strofować. Chłopiec poprosił ją wówczas, by opuściła pomieszczenie. Sam zamknął się w nim i zaczął gorąco się modlić. Jakie było zdziwienie matki, gdy syn otworzył drzwi, a ona ujrzała komorę pełną zapasów. Od tej pory nie ganiła już Bonifacego za jego dobroczynność.
Za swą dobroć i pokorę Bonifacego mianowano biskupem Florencji. Pełniąc tę funkcję w dalszym ciągu nie zaprzestawał dzielenia się wszystkim z innymi. Dostąpił przy tym od Boga daru czynienia cudów, m.in. rozmnażając wino i pomnażając pieniądze. Czczony jest głównie w basenie Morza Śródziemnego.
Przedstawienie świętego pochodzi z Sycylii (lata 1180-1194). Mozaika katedry Monreal.
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
