JAN PROROK, mnich (Prepodobnyj Ioann Prorok), 6/19 lutego.
Był najbliższym uczniem św. Warsonofiusza Wielkiego. Nie wiadomo kiedy i gdzie się urodził. Tajemnicą pozostają też jego dziecięce i młodzieńcze lata. Będąc człowiekiem dojrzałym przybył do wspólnoty kierowanej przez św. Seridosa. Tu został uczniem mieszkającego w pobliskiej pustelni św. Warsonofiusza Wielkiego oraz ojcem duchowym przyszłego znanego starca św. Doroteusza.
Jan zamieszkał w pustelni położonej nie opodal monasteru, w której poprzednio zamieszkiwał św. Warsonofiusz. Tam spędził osiemnaście lat, będąc ojcem duchowym wielu mnichów i osób świeckich. Podobnie jak jego nauczyciel, Jan nie przyjmował nikogo w pustelni. Udzielał porad tylko poprzez niezwykle bogatą korespondencję. Mnicha nigdy nie widywano by się śmiał lub gniewał. Przystępując do Świętej Eucharystii miał zawsze łzy w oczach.
Pewnego razu, gdy zmarł św. Seridos, Jan obwieścił, iż wkrótce i on pożegna się z życiem. Wybrano nowego przełożonego wspólnoty, który bardzo pragnął, aby starzec pomagał mu kierować monasterem. Na jego prośby święty opóźnił moment odejścia na tamten świat o dwa tygodnie. Miało to miejsce w VI w.
Do naszych czasów dotrwało blisko pięćset listów napisanych przez św. Jana. Razem z korespondencją św. Warsonofiusza Wielkiego zostały one zebrane w jedną księgę pod nazwą "Przewodnik życia duchowego w odpowiedziach na pytania uczniów". Cerkiew nazwała św. Jana "Prorokiem" ze względu na wyjątkowy, niepowtarzalny dar przewidywania przyszłości. Szczególnym kultem cieszy się w bizantyjskim obszarze kulturowym.
Imię Jan pochodzi z języka hebrajskiego i oznacza "Bóg jest łaskawy".
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
