JAN RYCERZ, męczennik (Muczenik Ioann Woin), 30 lipca/12 sierpnia.
Żył w IV w. Za panowania cesarza Juliana Odstępcy był wojewodą (statelatesem). Władca wysłał go do jednej z prowincji cesarstwa, aby tam prześladował chrześcijan. Będący wyznawcą Chrystusa, Jan zamiast ich gnębić, ukrywał i pomagał finansowo. Tych, którzy trafiali do więzienia pocieszał słowami miłości i umacniał w wierze.
Gdy cesarz dowiedział się o postępowaniu wojewody, rozkazał go aresztować i doprowadzić do Konstantynopola na sąd. W drodze święty przeżył wiele upokorzeń ze strony swych żołnierzy, którzy prowadząc półnagiego, wyczerpanego z głodu, nie szczędzili mu razów. Gdy Jan dotarł wreszcie do stolicy, cesarz przebywał w Persji, dlatego też wtrącono go do więzienia. Tam mężnie znosząc cierpienia, spędził wiele dni, aż do śmierci władcy. Wówczas odzyskał wolność i całe pozostałe życie poświęcił Bogu i bliźnim. Pomagając ubogim, dbał o czystość ciała i duszy, co czynił aż do późnej starości, kiedy Bóg powołał go przed swoje oblicze.
Do Jana Rycerza wierni modlą się o ochronę przed złodziejami i krzywdzicielami. Jest też adresatem próśb o pomoc w odnalezieniu i odzyskaniu skradzionych rzeczy.
Święty przedstawiany jest jako mężczyzna w sile wieku, z kasztanową, niedługą brodą. Zależnie od typu wyobrażenia ma na sobie szaty cywilne lub wojskowy rynsztunek przykryty jasnoczerwonym płaszczem. W dłoni zawsze trzyma krzyż, niekiedy zwój lub pikę skierowaną ostrzem do góry. W drugim z typów u nogi ma miecz.
Imię Jan pochodzi z języka hebrajskiego i oznacza "Bóg jest łaskawy".
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
