KORNELIUSZ PSKOWSKO-PIECZERSKI, mnich, męczennik (Prepodobnomuczenik Kornilij Pskowo-Pieczerskij), 20 lutego/5(4*) marca.
Żył w XVI w. Był mnichem w Monasterze Pskowsko-Pieczerskim. W 1529 r. został ihumenem wspólnoty, która szybko zaczęła się rozwijać. Zasadnicza jej część została przeniesiona z wzniesienia do wylotu pieczary. Wybudowano cerkiew Zwiastowania Matki Bożej, a korytarze pieczar poprowadzono dalej w głąb góry.
Święty dbał również o rozwój duchowy braci i okolicznych mieszkańców. Ochrzcił wielu z nich i wzniósł dwie świątynie.
Decyzją mnicha wokół całego monasteru zbudowano potężny kamienny mur. Widząc go car Iwan IV Groźny doszedł do wniosku, że za ścianami czai się groźba zdrady. Rozwścieczony wydał rozkaz pozbawienia Korneliusza życia. W 1570 r. świętego zabito (prawdopodobnie ścięto mieczem), a jego ciało złożono w jednej z monasterskich pieczar. Obecnie jego relikwie znajdują się w rodzimym monasterze u wejścia do pieczar. Do dziś uważany jest za jednego z największych świętych pieczerskich.
W ikonografii święty przedstawiany jest w czarnych szatach mnicha wielkiej schimy. Ma siwą, spiczastą brodę, ręce charakterystycznie rozłożone na boki, prawą błogosławi, w lewej trzyma zwój z testamentem duchowym skierowanym do braci monasteru.
*w latach przestępnych, gdy luty ma 29 dni
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
