PAFNUCY EGIPCJANIN, mnich, męczennik (Prepodobnomuczenik Pafnutij jegiptianin), 25 września/8 października.
Żył w III w. Pochodził z Egiptu i stąd wziął się jego przydomek. W okresie prześladowań chrześcijan za cesarza Dioklecjana, zarządca Arian polecił przyprowadzić świętego przed sąd, ale asceta nie czekając na żołnierzy, sam przyszedł do urzędnika i wyznał przed nim wiarę w Chrystusa. Św. Pafnucy został poddany torturom, a później wtrącony do więzienia. Swoją postawą zachęcił do przyjęcia chrześcijaństwa 40. współwięźniów oraz dwóch żołnierzy: Dionizego i Kalimacha. Wszyscy, za przyjęcie chrześcijaństwa, zostali spaleni. Po pewnym czasie św. Pafnucy został zwolniony i zamieszkał w domu pobożnego Nestoriusza. Tam starał się pokrzepiać i utwierdzać innych chrześcijan w odważnym wyznawaniu wiary w Jezusa Chrystusa. W rezultacie, 546 osób przyjęło męczeńską śmierć (ścięcie mieczem i spalenie).
Samego Pafnucego wrzucono do rzeki z kamieniem u szyi, ale zdołał on cudownie podpłynąć do brzegu. W końcu odesłano męczennika cesarzowi Dioklecjanowi i ten rozkazał ukrzyżować go na drzewie daktylowym.
opr. Piotr Makal
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
