HIPACY, biskup Gangry, męczennik (Swiaszczennomuczenik Ipatij, jepiskop Gangrskij), 31 marca/13 kwietnia.
Żył w drugiej połowie II i na początku III w. Był gorliwym obrońcą czystości wiary. Uczestnicząc w I Soborze Powszechnym w Nicei w 325 r. bezwzględnie osądzał występujące herezje. Za świętość życia Bóg obdarzył go darem czynienia cudów. Uleczał ludzi (szczególnie kobiety cierpiące z powodu chorób charakterystycznych dla tej płci) z chorób cielesnych i wyganiał nieczyste moce.
Biskup Hipacy zmarł śmiercią męczeńską około 326 r. Przebywając w odosobnionym, pustynnym miejscu został pobity przez zagorzałego heretyka, co doprowadziło do jego śmierci. Również przy grobie świętego, dzięki modlitwom do niego, jeszcze przez długi czas chorzy odzyskiwali zdrowie.
Cerkiew wychwala Hipacego jako "cierpiętnika w imię Boże, mądrego hierarchę, źródło cudów, dobrego pasterza, oporę Cerkwi".
Święty przedstawiany jest jako sędziwy mężczyzna w biskupich szatach z siwą, kędzierzawą brodą. Zależnie od typu ikony w dłoniach trzyma Ewangelię lub w prawej ręce ikonę Matki Bożej z Dzieciątkiem, a w lewej zwój z napisem: "Niech będzie przeklęty ten, kto nie czci ikony Najświętszej Bogarodzicy z odwiecznym Dzieciątkiem Jezusem Chrystusem".
Imię Hipacy pochodzi od greckiego słowa hypatos - "zwierzchnik, władca, naczelnik".
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
